26 JÓZEF DZIEDZIELEWICZ 
W r. 1904. w parku miejskim we Lwowie 20 i 22. VI odszu- 
kane okazy różnią się od „pochodzących z innych okolie zupełnie 
czarnem czołem, lecz nie różnią się od przedstawicieli zagranicznych 
według Dra Piotra Kempne go. | 
á ogólnych spostrzezeú wynika, Ze jawi sig w dwóch poko- 
leniach, w pierwszem w maju do polowy czerwca, w sę "E 
giej polowie sierpnia i pierwszej września. R. p. s. — 11 m 
2. HL Se, M L. W przeglądzie z r. me pe 
o jawieniu sie tego gatunku w Galieyi, leez w nowszym eza- 
sie SEN eg go w Brzuchowicach kolo Lwowa 16. VI na 
sosnaeh (Pinus silvestris). zas w Jamnie nad Prutem jeden 
okaz 10. VIT pod galeria ica (Abies excelsa). Bardzo rzadki 
w kraju. R. p. s. =12 m 
s H nitidulus, Fab W okchianch Lwowa, Janowa. Lubaczowa, 
Rawy. w borku sosnowym w Korzelicach koło Przemyśla, koło 
Angielowa w zachodnim Beskidzie. (P.) Brzuchowice 8 i 22. 
2 
na drzewach szpilkowych. R p. s. = 12—16 mm. U typowych 
okazów sprycha przednich skrzydeł z 3 gałązkami. 
Aber. Sprycha prawego skrzydła z 4 gałązkami, lewego z 3 ga- 
łązkami. Janów r 
4. H. micans, Oliv. Latwy do odróżnienia najwięcej przeźroczyste” 
mi skrzydłami i jasnemi, jednostajnie ubarwionemi żyłkami 
od innych gatunków. Należy razem z H. humuli, L. do naj- 
pospolitszych i pojawia się tak na drzewach liściastych, jako 
też szpilkowych od maja koniec września. W wielu oko- 
licach Galicyi i Śląska rozpowszechniony. R. p. s = 135— 
55 mm. 

1 m 
vár. fuscinervis, Schreid. H. D. L Wallengren poczytuje te odmianę 
za osobny gatunek (Scandinaviens Neuroptera. Stockholm. 1871. 
str. 30, 39). Różni się od typowego ciemnobrunatna, prawie 
czarną ' podrami ienną i czarniejszemi żyłkami poprzecznemy. 
Mikuliczyn 8. VIII. Stoki Chomiaka 5 i 9. VIL 
5. H. chomiacensis, Dz. Opis tego gatunku zawarty jest w t. 38 
GRAŃ die Komisyi fizyorrafieznej w Krakowie (S.). Odszu- 
alem go na stokach Chomiaka 26. VIL 1902 w jednym oka- 

odgaleziaja sie u praewaznej iloáci gatunków, do apra Hemerobius należących, 
my gałązki, u niektórych gatunków cztery lab wiec Od końcowej gałązki 
z rzędu następującej odgałęziają się w zasadzie dwa Së wyjątkowo więcej: © 
Zboczenia (aberratio) powstają najczęściej wskutek odmiennego od zasadniczego 
ibus. e przedstawicieli gataaków odgałęzienia gałązek sprychy i ramionek 

