Motyle Pienin. 
L Sitowski. 
IIIS IPSIS ISP 
Jedne z najpiekniej uksztaltowanych grup górskich naszego 
kraju stanowi obszar Pienin, rozciagajacy sie miedzy Czorsztynem 
a Szezawnicami. Strome szezyty poszarpanych skal ozdabiaja kra- 
ine lasów jodłowych i świerkowych, stanowiących główne pokrycie 
ienin, a na nich tkwią jeszcze gdzieniegdzie szczątki dawnej ro- 
ślinności jak skarłowaciały cis (Taxus baccata L.) i w naszym kraju 
tylko w tych górach rosnący jałowiec: Juniperus Sabina L. Góry 
te odznaczają się ciekawą budową petrograficzną, a przedewszy- 
stkiem nadzwyczaj bogatą flora i fauna. 
Florę roślin naczyniowych Pienin opracowano dokładnie; 
z naszych przyrodników zajmowali się nią F. Berdau, B. Gustawiez, 
J. Zubrzyeki, Dr. E. Woloszezak i i. Natomiast mniej dokładnie 
zbadano te góry pod względem faunistycznym. Literatura fauny 
lepidopterologicznej Pienin jest bardzo szczupłą. Oprócz notatek p. t. 
iadomości z Pienin, podanych przez Prof. M. Nowiekiego w IV 
tomie Sprawozdań Komisyi fizyograficznej, z jednej wycieczki, od 
od roku 1870 nikt motylami tych gór szczegółowo się nie zajmo- 
wał. Spędzając wakacye w Krościenku, miałem sposobność w ciągu 
4 lat zająć się zbieraniem motyli w Pieninach i w tym czasie zdo- 
alem nagromadzić materyał dosyć bogaty, jakkolwiek oczywiście 
niewyczerpujący, tembardziej, że niestety nie mogłem się zająć 
quw gasienic. Głównie posługiwałem się lowieniem przy świetle 
ampy. 
Do niniejszego spisu, obejmującego 504 gatunków, wcieliłem 
także motyle podane z Pienin przez Prof. M. Nowickiego. w licz- 
bie 143; przeważną część tych ostatnich zebrałem także sam w Pie- 
ninach. 
