PALEOZOICZNE WARSTWY PODOLA 117 
Encrinu:us punctatus Alth, l. c. str. 55. 
Encrinurus punctatus NEL. T c. str. 209. 
Wedlug Wieniukowa i Sehmidta znajduje sig w Kamieñcu, 
Oryninie, Hryńczuku, Studzienicy, Żwańcu; w Galieyi dotychezas 
nie znaleziony. (Poziom 4—5). 
25. Encrinurus obtusus Angelin. 
Cryptonomus Sie Angelin, Palaeontologia Scandin. str. 3, tb. 6, fg. 9. 
Encrinurus obtusus F. Schmidt, Revision der Ostbaltischen Trilobiten, 
Abth. 1, str. 224. 
Enerinurus obtusus Wieniukow, l. c. str. 209. 
Hryńczuk, Orynin, Braha, Zwaniec, Chocim; w Galieyi nie- 
znany. 
Rodzina: CHEIRURIDAE. 
Rodzaj: Sphaerexochus Beyrich. 
26. Sphaerexochus mirus Beyrich. 
Sphaererzochus mirus Beyrich, Über einige Böhmische Trilobiten, str. 21. 
wra: mirus Barrande, Syst. silur. d. Boheme, str. 808, tb. 42, 
Sphaer de mirus . Silurische Fauna des westlichen Tennessee, 
81, tb. 5. fg. 
Ae Zog mirus alter: Monograph of British Trilobites, str. 76, tb. 
— 6. 
g. 
Sphaerexochus mirus Wieniukow, l. c. str. 210. 
Wedlug Wieniukowa znaleziony w Studzieniey i Kitajgrodzie 
nad Dniestrem. (Poziom 4—5). 
Rzęd: OSTRACODA. 
Rodzina: LEPERDITIIDAE. 
Rodzaj: Leperditia Rouault. 
27. Leperditia tyraica F. Schmidt. 
orina tyraica F. Schmidt, Über d. russisch. silurischen Leperditien, 
3, tb. L fg. 
Liria Soe Alth, Über d. palaeozoischen Gebilde Podoliens, str. 68, 
fg. 28—32, 34— 
Leperditia tyraica Wieniukow, le, c. str. 205, 
Największa ze znanych Leperditii, dochodzi do 30 mm. dlu- 
go$ei i tworzy stala warstwę wapienną z nagromadzonych swych 
skorupek, wśród której inne małżoraczki zwykle się nie znajdują, 
z wyjątkiem Primitia oblonga, trudnej zresztą do rozpoznania od 
młodych osobników Leperditii. Poza ta ławieą, odgraniczającą od 
doła warstwy górnego Ludlowu (warstwy z Orthoceras podolicum 
