PALEOZOICZNE WATSTWY PODOLA 129 
= 1/8 średnicy, rozchodza sie wachlarzowato od prawie prostej 
strony antysyfonalnej ku lekko wypuklej stronie syfonalnej. Prze- 
krój krótki, jajowaty, zwezony na stronie syfonu. Syfon na brzegu 
skorupy, szwy komorowe tworzą na stronie syfonalnej słaby sinus 
ku przodowi. 
edyny okaz w zbiorze Komisyi fizyograficznej z Rosochacza 
jest cokolwiek obtarty, zdaje się nie różnić od typu Barrande'a. 
Rozmiary zgodne z rysunkiem tego autora. (Poziom 7). 
68. Cyrtoceras sp. indet. (Tab. IV, fig. 2). 
Jedyny okaz z Białej pod Czortkowem w zbiorze Komisyi 
fizyograficznej różni sie od wszystkich mi znanych Cyrtocerasów 
sylurskich przekrojem swoim 0 zupełnie płaskich bokach. Najpo- 
dobniejszym jest Cyrtoc. Roemeri Barrande (l. cit. tb. 203, fg. 1—3), 
różniący się jajowatym przekrojem, zwężonym na stronie syfonalnej, 
69. Cyrtoceras intermedium Blake. (Tab. IV, fig. 3). 
C. intermedium Blake, |. cit. tb. 20, fg. 6. 
Skorupa dość krótka, w kształcie rogu, mocno skrzywiona. 
komory niskie (1/9 średnicy) tworzą na stronie syfonalnej wę 
sinus ku prz zodowi. Przekrój krótko jajowaty z nieco splaszez 
stroną antysyfonalną. Komora mieszkalna krótka = 11/, etc 
Czortków; rzadki. (Poziom 6). 
70. Cyrtoceras sinon Barr. (Tab. IV, fig. 1). 
C. sinon Barrande, dee silur. de Bohéme tb. 157, fg. 47—49. 
rupa w ksztalei data rośnie dość szybko. Przekrój ser- 
tworzy gwiaz 
Sinków, SE rzadki. (Poziom 7). 
11. Cyrtoceras podolicum nov. sp. (Tab. IV, fig. 5). 
Blizki gatunku Cyrtoc. sinon Barr, odznaeza sie jednak zna- 
cznie silniejszem ` splaszezeniem strony Chic szerszym 
przekrojem i bardzo nizkiemi komorami, których wysokość nie 
inan 1/10 średnicy. Skorupa rośnie znacznie wolniej niż 
u C. sinon. Na stronie antysyfonalnej szwy komorowe tworzą sze- 
Spraw. Kom. fizyogr. T. XXXIX. Część II. 9 
