PALEOZOICZNE WARSTWY PODOLA 171 
206. Rhynchonella delicata Wien. (Tabl. VIL fig. 6). 
Wieniukow, 1, c. str. 167, tb. 8, fg. 15. 
Drobna, trójkatna skorupa. Strona brzuszna slabo wypukla 
z bardzo płytką, jedynie przy brzegu czołowym widoczną zatoką: 
strona grzbietowa płaska, przedzielona na dwie połowy podłużnym 
rowkiem, od kłębu do brzegu czołowego. Na skorupie widać 10 
mocnych, gładkich żeber, idących bez zmiany od kłębu do brzegu 
czołowego. 
W Studzienicy i Dźwinogrodzie (rzadki). (Poziom 3). 
207. Rhynchonella borealiformis Szajnocha. (Tab. VIL fg. 3—5). 
Najpospolitsza Rhynchonella podolskiego syluru na zachód 
Zbrucza; zupełnie nieznana z Podola Rosyjskiego. 
Skorupa cokolwiek szersza niż długa, o tępym kącie szczy- 
towym, obie skorupy u normalnych postaci mniej więcej równo 
wypukłe. Skorupa brzuszna miernie wypukła z małym. zakrzywio- 
nym dzióbem i głęboko wgnieeiona zatoką, która zaczyna się nieco 
powyżej połowy długości i bardzo ostro od boków skorupy odcina. 
Zatoka przechodzi w kształcie językowatego wyrostka wysoko na 
stronę grzbietową, tworząc na brzegu czołowym prostokątne, głębo- 
kie wycięcie o gzygzakowatym brzegu. Wewnątrz zatoki widzimy 
trzy grube, płaskie fałdy. Boki skorupy pokryte mniejszymi fał- 
dami promienistymi, również bardzo płytkimi i niknącymi stopniowo 
w kierunku kłębu tak, iż poczynając od 1/, długości skorupy, oko- 
lice dzióba są gładkie, z zaznaczonemi jedynie (przy dobrze zacho- 
wanej skorupie) cienkiemi promienistemi prążkami, dzielącemi dalej 
ku brzegowi ezolowemu wznoszące się fałdy. Skorupa grzbietowa 
równomiernie wypukła; powyżej połowy długości oddziela się na 
niej wyraźne siodło, złożone z 4 płytkich fałdów, ostro oddzielone 
od boków skorupy. Brzeg czołowy głęboko wycięty ezworokatnym 
wyrostkiem zatoki. 
Oprócz normalnego typu zdarzają się często postacie bardziej 
spłaszczone, o rzeźbie słabszej (liczba fałdów na bokach zamiast 8 
wynosi 3—5). 
Inna pospolita odmiana posiada zatokę nadmiernie wyciągniętą 
w językowaty wyrostek, wskutek czego skorupa z góry widziana 
przybiera obwód rombowy, albo, jeżeli wyrostek ten jest zarazem 
bardzo stromo zakrzywiony tak, iż staje się z góry niewidocznym, 
obwód trójkątny. 
U tych odmian z silnym rozwojem zatoki idzie w parze nad- 
mierne zgrubienie skorupy i przesunięcie punktu największej jej 
grubości aż na sam brzeg czołowy. Postacie takie stają się bardzo 
podobnemi do Rh. Davidsoni, zwłaszcza do odmiany przez Wieniu- 
kowa opisanej, jako Rh. sphaerica Wien. (non Sow.). Różni je od 
