vH 
mieszezonymi miedzy Zywcem w Galieyi i Nowym lezynem w Mo- 
rawach. W roku zeszlym zwiedzil Dr. Morozewicz, w towarzystwie 
pp. Rozena i S. Kameckiego, kilkadziesiat lomów i naturalnych od- 
krywek w następujących miejscowościach, leżących w środkowej części 
wymienionego pasu cieszynitów ` Boguszowice, Kalembice, Marklo- 
wice, Pogwizdów, Hażlach, Zamarsk, Ligota, Kocobędz, Stanisławice, 
Kościelec, Cierlicko, Mistrzowice, Grodziszcze, Koniaków, Bledowice, 
Żermanice, Puńców, Dzięgielów, Goleszów, Bażanowice, Mnisztwo, 
Ogrodzona, Międzyświec, Skoczów, Wiślica, Simoradz, Iskrzycin, 
Brusowice pod Frydkiem. Badania przeprowadzone na miejscu i do- 
tychezasowe studya laboratoryjne doprowadziły do następujących 
głównych wyników: 1) Właściwe cieszynity są wtrąceniami wybu- 
chowemi wśród warstw cieszyńskich (dolnego neokomu), stale przez 
nie wydźwigniętych i kontaktowo mocno przeobrażanych; 2) Mor- 
fologieznie cieszynity są drobnymi lakkolitami i żyłami, wykazuja- 
cymi w pasie kontaktowym metamorfizm pirogeniczny; 3) Stara na- 
zwa cieszynit obejmuje dwa odrębne typy skał: zbite lub drobno- 
ziarniste, ofitowe zielone dyabazy z ciosem kulistym, i gruboziar- 
niste skały z wielkiemi kryształami augitu, o wyglądzie syenitowym, 
zbliżone do teralitów, zawierających obok skalenia nefelin. Cieszy- 
nit pierwszego typu jest o wiele rzadszy, w wielkiej masie wystę- 
puje tylko w Kocobędziu, a poprzednio znaleziony też został w Su- 
łowie pod Wieliezką. Niektórych obnażeń, wskazanych na dawnej 
mapie Hoheneggera niepodobna dziś odszukać; natomiast odkryto 
kilka punktów z cieszynitami, nie wymienionych przez dawniejszych 
badaczy; w jednym z nich, mianowicie między Brusowicami a Ka- 
niowicami, znaleziona skała różni się zewnętrznie od obydwóch 
wymienionych typów; naturę jej wykażą przyszłe badania mikro- 
skopowe. 
Prof. Dr. W. Friedberg uzupełnił zgromadzone w roku 1906 
materyały paleontologiczne z miocenu wschodnio-galicyjskiego, zbie- 
rając w najbliższej okolicy Lwowa, w Szezereu, Podhorcach, koło 
Brodów, Tarnopola, Grzymałowa, Brzeżan, Monasterzysk i Buczacza. 
Zebrane materyały, zawierające 160 gatunków ślimaków i 110 małży, 
oznaczył Dr. Friedberg i rozpoczął ich rewizyą, przy której starać 
się będzie o przejrzenie całego materyału mioceńskiego z ziem pol- 
skich, złożonego w zbiorach naszych, poezem przystąpi do paleon- 
tologieznej monografii polskiego miocenu. 
