.* Dr. W. Kuźniar znalazł w Tatrach na pólnóe od. Przedniej 
Kopy Sołtysiej bogatą faune paleontologiezna z poziomów Harpoce- 
ras bifrons, opalinum i Murchisonae, która razem z odpowiednimi 
zbiorami. $. p. F. Bieniasza, złożónymi w Muzeum Kamisyi fizyogra- 
ficznej, posłużyła Drowi Kuźniarowi za podstawę do pierwszej próby 
podziału szczegółowszego jury dolnotatrzańskiej, w pracy przeznaczo- 
nej do wydania w Sprawozdaniach p. t. Warstwy graniczne liasu- 
Jury na pólnoc od Przedniej Kopy Sołtysiej w "Tatrach. 
Dr. W. Łoziński zajął się zbadaniem północnego dyluwium 
Eolo brzegu w zachodniej Galicyi, zwracając. szczególną 
uwagę na sposób występowania i rozmieszczenie. północnego mate- 
ryału lodowcowego w dolinach Wisłoka, Wisłoki, Białej, Dunajca 
i Raby, przyezem okazało się. że południowa granica dyluwialnych 
lodów sięga w wielu okolicach dalej w głąb karpackich dolin, ani- 
żeli dotąd przyjmowano. W pracy p. t. Glacyalne zjawiska u brzegu 
półnoenego dyluwium wzdłuż Karpat, poruszył Dr. Łoziński naj- 
ważniejsze problemy, związane z oparciem się północnych lodów 
dyluwialnyeh o zachodnio galicyjskie Karpaty, uwzględniając przy- 
tem materyał porównawczy. uzyskany na wycieczkach własnym 
kosztem odbytych do północnego dyluwium na Śląsku pruskim 
w okolicach Freiburga, Walbrzycha (Waldenburg) i Kładzka. — 
Przy sposobności zwiedził Dr. Łoziński niżowe jeziorka dyluwialne 
w okolicy Grodziska w powiecie łańcuckim, a zebrane tam spostrze- 
żenia zużytkował w pracy p. t. Pochodzenie jeziorek dyluwialnych 
na niżu galicyjskim, wydanej w Rozprawach Wydziału matema- 
życzno-przyrodniczego. 
Dr. K. Wójcik przeprowadził szczegółowe studyum głazów 
egzotycznych w zachodniej części okolicy Wadowie; rezultaty tej 
pracy poda zaś po ukończeniu takichże studyów we wschodniej 
części tego obszaru, przedewszystkiem w okolicy Kalwaryi. 
Wreszcie p. S. Weigner badał faunę paleontologiczną piasków 
cenomańskich na Podolu w okolicach Niżniowa, a zebrany mate- 
ryał opracowuje obeenie w Zakładzie geologicznym Uniwersytetu 
Wiedeńskiego. 
Do wydania w Sprawozdaniach Komisyi, otrzymała Sekeya 
trzy prace: Dra W. Kuzniara „Kocen tatrzański“, Dra W. Fried- 
berga „Drobny przyczynek do mie warstw inoceramowy eh* i Dra 
