Le strefy roślinności karpackiej 
napisal 
Hugo Zapalowicz. 
W bieżącym roku badalem najprzód wczesnowiosenną flore 
Babiej Góry i jej okolicy. Z końcem lipca wyjechałem do Karpat 
Pokueko Marmaroskich, gdzie podjąłem szereg dalszych wycieczek, 
których punkty kulminacyjne przypadły na środkową część Czarnej 
Hory, najwyższą część Gór Świdowskich (grupę Bliźnicy), na Czyw- 
czyn, Ciareanu w Górach Ciarkańskich i środkową (najwyższą) część 
Gór Trojadzkich; nadto botanizowałem w dolinie Czeremosza Czar- 
nego od źródeł na Palenicy po Szybeny u połud. wschodniego pod- 
nóża Czarnej Hory. Ciarcanu, położony tuż na południe od Pokue- 
kich Karpat, czyli na południe od pokuekiej kończyny Galicyi, 
leży już poza obrębem dokładniej pod względem geograficzno - bo- 
tanicznym zbadanego i w „Roślinnej Szacie“ opisanego obszaru 
(Sprawozd. Kom. fiz. 1889). Tu, jak i gdzieindziej, na wschód i po- 
łudniowy wschód od tego obszaru odsłoniły mi się nowe i doniosłe 
na polu morfologii i wędrówki roślin widnokręgi; dlatego na przy- 
szły rok posunę me badania przedewszystkiem na górny bieg Cze- 
remosza Białego i najbliższe góry Bukowiny. gdzie mam nadzieję 
poczynić ważne na wymienionem polu odkrycia. 
Poniżej podaję tymczasowo spis rzadszych lub ważniejszych 
gatunków, odmian i nowości ; należą one przeważnie do 
wych i Jednoliściowych, t.j. do tych działów roślinnych, które zo- 
stały już opracowane w mym Przeglądzie (Krytyczny Przegląd rośl. 
Gal. Rozprawy Akad. Um. w Krakowie, osobne odbicie z r. 1906). 
Znacznie większa reszta zebranych w bieżącym roku gatunków, 
także flory Babiej Góry, uwzględniona będzie dopiero z czasem, 
w Przeglądzie, w miarę jego postępu. 
Zbiór ważniejszych gatunków wiosennej flory Babiej Góry 
i cały zbiór roślin pokutko marmaroskich, obejmujący kilkaset oka- 
zów. złożyłem w Muzeum Komisyi fizyograficznej. Specyalnie nie- 
1* 
