14 JÓZEF DZIEDZIELEWICZ 
także, jednak tylko pobieżnie, wierzehowine górską, zwaną Prze- | 
łęczą Tatarską, postępując przeciw biegowi płynącego przez tę 
Przełęcz potoku Jabłonica i po początkowych dopływach tego poto- 
u dochodziłem do granicy Węgier, koło miasteczka Jasień (Kó- à 
rósmezó ). L 
W celu chociazby urywkowego przekonania sie o pojawie t E 
owadów w wyżsżej górskiej krainie w późnej jesieni przybyłem . 
ponownie w r. 1905 dnia 5. października do podnóża Chomiaka. 
Tak w samym Błotku koło brzegów Prutca Gnilea, jako też na 
podnóżach Chomiaka, leez tylko do wysokości około 700 do 800 
mtr. n. p. m. natrafiałem wtedy jeszcze na pewne gatunki do obu 
wyżej wymienionych rzędów owadów należące w doskonałym sta- 
nie. Owady te kryły się w trawach, po łodygach i liściach burza- 
nów, na gałęziach a najwięcej między szpilkami drzew, i gdy wzno- 
szące się słońce oświetliło schroniska tych owadów, wzlatywały ` 
w powietrze, a po krótkim locie zapadały znowu do takich kryjó- 
wek. Natrafilem w tym czasie na gatunki należące do rodzin: Ję- - 
tek (Ephemeridae), Bagnówek (Limnophilidae) i Otwornice (khyaco- — 
philidae), zdarzały się także Swierszezoloty (Plecoptera, olim Perli- ` 
dae) !), należące do rodzaju Leuctra. Jakkolwiek pewne gatunki, 
należące do rodziny Sklepców (Psocidae) w okolicach niżej położo- 
peor 
sokości położonej, niż w okolicach tej samej górskiej krainy niżę 
położonych. W innych krajach górskich Europy na mniejszej sze 
wornicki Gorgan, ciągnący się w tej samej okolicy na lewem dc 
rzeczu Prutu od rozworu tej rzeki aż do dorzecza Czarnej Bystrzycy, Wielk 
Gorgan, ciągnący się dalej na południowej stronie od Małego w tych sąmycā 
„Gor g 
rozmiarach. Na Wielkim Gorganie wznosi sie kopczasty wierzch Grobla (125 
strzycy nazywa się . : 
1) Dawniej nazywano wszystkie owady do tej rodziny należące w 
mującej, przeto nadałem rodzinie nazwę: Swieszezoloty z powoda podobieństw 
tych owadów do Świerszczaków. 
