22 K. WÓJCIK 
tystycznym w Budzie ze swoim zielonawo-żółtawym nalotem na 
zwietrzałej powierzchni, z kryształkami gipsu a przedewszystkiem 
z łuskami ryby Meletta odpowiadają naszym warstwom menilito- 
wym w wykształceniu częściowo marglowem. Jeszcze bardziej od | 
„petrograficznego uderzającem jest podobieństwo mikrofaunistyezne. — — 
Czy na podstawie tych 1 niektórych danych dawniejszych nie — | 
możnaby pokusić się o wyprowadzenie wniosków jeszcze nieco da- : 
lej idących? 
W epoce kredowej utwory krakowskie rozciągały się w kie- 
runku PdW od Krakowa. Na PnW od Krakowskiego ciągnęło się 
równoległe pasmo środkowo -polskie. Pomiędzy temi pasmami była | 
kotlina, w której osadziły się utwory górno-kredowe. Jaki był za- S 
sięg morza kredowego na południu. tego na razie wiedzieć nie mo- 
żemy. Cz opływało ono wyspę kieleeko-sandomirska od strony po- 
żdym jednak razie nic nie stoi na przeszkodzie do przypuszczenia, 
że utwory kredy miechowskiej rozciągały się przynajmniej tak da- 
leko na południowy wschód, dokąd ciągnęło się pasmo krakowskie. 
Zatem na całem przedłużeniu kotliny miechowskiej istnieje, albo 
o ile w paleogenie została częściowo zdenudowaną, pozostała przy- 
najmniej w resztkach kreda północna. 
Wszyscy geolodzy pracujący w Karpatach środkowych (Nie- 
dźwiedzki, Szajnocha, Uhlig) wiedzieli już dawniej, a w ostatnim: 
czasie wykazał przekonywująco Wiśniowski 1), że charakter fauni- E 
styczny utworów kredowych Pralkowie, Węgierki i Leszezyn jest 
wybitnie pólnoeny. To samo dotyezy i charakteru petrografieznego. 
Prof Szajnocha usiłował już dawniej?) identyfikować margle z We- — 
1) O wieku karp. warstw inocer. R. A. U. K. 1905. O faunie łupków spa- 
skich i wieku piaskowca bryłowego. R. A. U. K. : 
2) Warstwy z Wegierki pod Przemyélem. Kosmos 1899. Atlas geol. Galicyi. 
z. XIII. Kraków 1901. 
