28 WIKTOR KUZNIAR 
jak poprzednie odmiany, a stanowiące typową brekcyę. Jeśli okru- 
chowce występują u spodu omawianych utworów (bardzo często tak 
jest), to spoju mają bardzo mało. 
3 szedzie na Pn i Pd Tatr leza na tych skalach lupki 
i piaskowce kompleksu skal karpackich, ,fliszu“, zwanego piaskow- 
cem magórskim, tworzące osłonę dokoła Tatr, ale nie należące już 
z niemi do jednej całości. „Przeważającym składnikiem skały tej 
jest kwarc w drobnych, krawędzistych ziarnach, w małej ilości 
muskowit w drobnych łuszczkach i silnie pleochroistyczny biotyt, 
prócz tych minerałów często zdarzają się ziarna glaukonitu. Wyli- 
czone minerały zlepione są mętnym wapieniem w postaci drobnych 
żyłek“ (Morozewicz l. e. str. 20). Skladnikom tym towarzyszą zwę- 
glone, starte na sieezke. liczne, ale bardzo drobne resztki roślinne 
i ziarnka pirytu i tlenków żelaza. Grube ławice zawierają więcej, 
cienkie łupki mniej kwarcu, natomiast w stosunku odwrotnym spoju 
i — zwykle — resztek roślinnych. 
Konglomeraty i wapienie eoceńskie nie wszędzie występują 
razem. Idae po pn. brzegu Tatr od W ku Z, spotykamy na sa- 
mym W potężne masy konglomeratów, tworzących wielkie regle: 
Psiej Góry, Tokarni, Gołego Wierchu, Jaworzynki i t. d. Konglo- 
meraty są grubo ulawicone albo w ogóle nie okazują żadnego ula- 
wicenia. a zawierają skamieliny nader rzadko. 
Na niektórych profilach widać jednak. że nie stanowią one 
facyi jednolitej, leżą bowiem naprzemian z łupkami lub piaskowcami 
iszu w jego wykształceniu „magórskiem*. Szczególnie instrukty- 
odwrót jest bardzo ważnym faktem, bo świadczy o równoczesności 
powstawania. 
