EOCEN TATRZAŃSKI 31 
np. na Pn od Kop Soltysich, od Hrubego Regla do Jaszezurówki. 
na Z od doliny Chochołowskiej itd. Dobrą ilustracyą może być 
profil, jaki uzyskano przy budowie wodociągu zakopiańskiego pod 
Capkami (Rye. 2). Flisz w postaci czarno brunatnawych, miękkich 
łupków, jedałonięty w niejakiem oddaleniu od „dolomitów* cz 
„wapieni“, zapada spokojnie ku Pn pod kątem 36%. W odległości 
kilku m. od eocenu zaczyna być drobno pofałdowanym i to tem 
sg m im deu ławie NORY mających tu upad 429 ku Pn. 
Zresztą flisz nie zaw i nie wszędzie zapada ku Pn. W ko- 
rycie promi rex ci z dol „Za bramką*, w odległości 
o 
= = pepe n 
pots 
SR 
"= 
"ipa RI mi mé te ee ST EE 
NS AX M coe 
s PR RR 
PERLAS EE LI, 
E ZER Z RO RO ue 
AZORY Zn a Deeg = 
ny e M 
0 1 2 3 4 "m 
Ryc. 2. 1) ławice eocenu, vi TM fliszowe, 3) stary gruz, 4) świeże usypiska, 
— kanał wodociągu. 
może (0:5 km. od gościńca Zakopane-Koscielisko, jest partya łupków 
i cienkich ławie piaskowca magórskiego, odsłonięta na przestrzeni 
jakich 30 m. (w profilu), która ma zapad ku Pd. 
W samym materyale eoceńskim (we wapieniach i konglome- 
ratach) nie brak oznak przebytych procesów tektonicznych. Sko- 
rupy grubych, wielkich ostryg, wyprasowane tak, że łuszczą się 
w cieniuchne, dźwięczne blaszki. nummulity wygięte o zniekształ- 
conych komorach (co widział już p. Morozewiez), zwłaszcza zaś 
w wapieniach od dol. Lejowej na Z aż po Turek i nieco dalej: li- 
totamnia p i pokruszone niemal na piasek, orbitoidy o śre- 
dnicy 15 mm. potrzaskane, Z cząsteczkami względem siebie 
arae Tir poprzesuwanemi, lub półkolisto zgięte, wymięte (na 
prawdę „gequält“), wszystko zlepione żyłkami kalcytu, — mówią 
