42 WIKTOR KUZNIAR 
Orbitoides radians d'Arch. 
Orbitoides radians cabal: Le str. 129, $ II. fig. He t. IV. fig. 11—15. 
ntken |. c. str. 83, t. Xl. fig 
pecu Se kształtem zbliżona do wieloboku, o średniey 
Lem. ma na środku duży, plaskawy guziczek, od którego rozcho- 
dzi się 5—6 żeberek głównych. Międz zy każde dwa wsuwa się od 
krawędzi jedno podłużne zgrubienie, słabo zaznaczone. Żeberka 
główne są pałeczkowate, przy guziezku centralnym najcieńsze, ku ` 
krawędzi zaś grubieją i rozszerzają się do 1:5 mm. przyczem na - 
samym końcu mają ledwie widoczny, maleńki guziczek. "Cala po- 
wierzchnia pokryta guzkami, z Kaes najwyraźniejsze są na że- 
berkach i zgrubieniu środkowem 
Rodzina: Nummulitidae. 
Rodzaj: Nummulites Lamarck. 
Nummulites Lucasana Defr. 
Nummulites Lucasana Archiac et H.. Description ` str. 124, t. VII. fig. 5—12. 
Nummulina laevigata pars Pusch, Polens Palae eontologie sie 163, t. XII. fig. 16. 
Nummulites Lucasana > tee Monographie, str. 208, t. 35, fig. 11— 
enheim, Monte Ca str, 180. 
Gimbelia lenticularis vd e Moll sp. pars, "Prever, Le Nummuliti str. 50, 
IL fig. 12 —21 
Za typ uważam formy o cechach następujących: 
Okazy mają około 6 mm. w średnicy przy 2 mm. grubości. 
Są soczewkowate, na brzegach ostre, na środku czasem cokolwiek 
guzowate. Powierzchnia „jest pokryta wyraźnemi, falistemi kreskami, 
nadto mnóstwem guzków, mniejszych i rzadszych przy brzegu, 
większych i liczniejszych na środku. Guzki leżą pomiędzy kre- 
skami, bardzo o na nich, natomiast zawsze są tam, gdzie 
kreski się rozividlaja. Guzki i kreski wystepuja jednakowo na 
egzemplarzaeh $wiezo ze skaly wydobytych; na powierzchni nad- 
wietrzalej gina jedne albo drugie, tylko bardzo rzadko i jedne i drugie. 
a przekroju widaé wielka komore centralna, okragla, tylko 
od RÓ pastora lekko spłaszczoną. Następna jest nieregularna, 
wypukło-płas ciana spiralna ma zrazu bardzo duży krok, już 
jednak od połowy 2-go skrętu jego wielkość pozostaje tą samą. 
W związku z tem jest wysokość komórek, która zrazu raptownie 
rośnie, potem zaś pozostaje w mierze aż do końca. Komórki mają 
wielkość nieregularna, zwłaszcza z początku. Wysokość jest na sa- 
mym początku. 2 razy mniejszą od szerokości, potem wzrasta ta 
