44 WIKTOR KUZNIAR 
ezewkowata, gruba, na brzegach tepo zaokraglona i ezesto siodlo- 
wato lub falisto powyginana. Na powierzchni pokryta gestemi, me- 
andryeznemi kreseezkami, często anastomozujacemi. Miedzy kre- 
seczkami są dość liczne guzki, rzadsze i mniejsze na brzegu, gęstsze 
i większe na środku. Na przekroju widać około 17 skrętów, nie 
bardzo regularnych, których wysokość zrazu się zwiększa , koło 
połowy promienia jest największą, potem znowu się zmniejsza ale 
już mało regularnie tak, że 3 albo 4 ostatnie skręty prawie zupeł- 
nie na sobie leżą. Ściana spiralna jest najgrubsza koło połowy pro- 
mienia; wogóle jest prawie tak grubą, jak wysokie są komórki. 
Ścianki poprzeczne są cienkie, w tył podane, zrazu lekko wygięte, 
potem słabo nieregularnie powyginane. Szerokość komór na samym 
początku skrętów jest zaledwie większa od ich wysokości, potem 
jednak przewyższa ją znacznie tak, że komory stają się wydłużo- 
nemi, płaskiemi. Skrętów jest w ogóle do 40tu. Na 4ty skręt przy- 
pada komór około 24, na ipid + “32, na lOty + 40, na 12ty do 
60ciu 1 t. 
Do tego samego garuk zalicza się formy mniejsze, do 2 cm. 
w średnicy mające, “bardziej płaskie, o brzegach ostrych, a komo- 
rach mniej płaskich. Istnieje mnóstwo przejść między temi 2ma 
skrajnemi formami, a w tem niektóre podobne do innych gatunków. 
Nummulites Puschi d'Arch, 
Nummulina laevigata (pars) PURSE d. s str. 163, t. wa fig. 16 wh e 1836). 
Nummulites Puschi Archiac et Hai c. str. 90, t. I, fig. 5 a— 53). 
Laharpeia Puschi Prever, Le lid str. 48, t. T, fig. 11. 
o średnicy średnio wynoszącej 3 em. choć i większe 
są nierzadkie. Grubość 2—3 mm. Skorupka jest płaska, o brzegu 
zaokrąglonym. na powierzchni leciuchno falisto powyginana. Po- 
wierzchnia pokryta gęstą siatką delikatnych kreseczek, tworzących 
nieregularne oka o moeno wystrzępionych brzegach. Na przekroju 
widać średnio 20 kilka skrętów. z których kilkanaście pierwszych 
jest regularnych, reszta zaś przebiega dość nieregularnie. Krok 
ściany spiralnej wzrasta z początku równo, potem nierówno; w 2 
albo 3ch skrętach poza połową ich ogólnej ilości jest największy 
(szerokość komórki u podstawy jest o !/, mniejszą od wysokości), ` 
potem opada całkiem nieregularnie. Wyraźnej komory środkowej 
niema. Komory są zawsze wyższe niż szersze, choć stosunek sze” 
rokości do wysokości nie pozostaje ten sam. Tylko w najbardziej : 
zewnętrznych 2 albo 3 skrętach, bardzo nizkich, zresztą już eal- 
kiem nieregularnych, są komory o wiele szersze niż dłuższe. Ściany 
ich są w pierwszych skrętach proste, a tylko na samym wierzchu 
cokolwiek w tył zagięte; w następnych zaginają się coraz wcze- 
śniej i coraz bardziej tak, że jeszcze przed połową wszystkich skrę- 
