EOCEN TATRZAŃSKI 45 
tów zachodzą u góry na siebie wzajem. a mniej więcej od owych 
2—3 bardzo rozwartych ku brzegom są już od połowy wysokości 
zagięte, przez co mają kształt coraz bardziej sierpowaty. Ściany ko- 
mór i spiralna są cienkie. 
Nummulites Tchihatcheffi d'Arch. 
Nummulites Tchihatcheffi Archiac et Haime, l. c. str. 98, tab. I., fig. 9. 
Nummulites pas do Uhlig, Alttertiár, pe 204 i 
tege Tehihatcheffi Prever, Le Nummuliti, str. 70, tab. III. fig. 27 — 30, 
IV., fi 2 
Największe znane mi ckazy mają T5 — 8 mm. najezestsze 
zaś około 6 mm. w średnicy. Najwiekszej średnicy odpowiada gru- 
bość 3 mm., średnia zaś wynosi mej 2 mm. Na przecięciu wiel- 
skrętów prawie stale 9 i 19, Jn następnych zaś około 21, 27. Piąty 
skręt ma zwykle o 2 — 3 komór więcej niż 4ty. Środek zajmuje 
"ogromna komora SE aa lub okrągława, najczęściej bez 
żadnych odkształceń. Pierwsza komora ma zawsze kształt wydłu- 
żonego. cokolwiek zgiętego klinu o wązkiej podstawie. Nie gruba 
ściana spiralna opisuje mało regularną krzywą, dlatego wysokość 
komórek jest bardzo różną. Stale i szybko wzrasta krok tylko 
w pierwszym i drugim skręcie, potem jest już bardzo mało regu- 
larnym. Ścianki Geer: są bardzo delikatne, zrazu dość regularnie 
łukowate, potem bardzo nieregularne ale zawsze bardzo mocno w tył 
pochylone. Częste są ścianki, które na przekroju czynią wrażenie 
kreski, napisanej trzęsącą się ręką. Przegrody tworzą ze spiralną 
kąty dość różne, ale najczęściej nadzwyczajnie ostre, wydłużone. 
Szerokość i wysokość komórek jest wskutek tego nader zmienna: 
w pierwszym skręcie przegrody komorowe, prawie proste w pierw- 
szej trzeciej swej długości, zaginają się potem nagle i bardzo zna- 
cznie ku tyłowi tak, że z poprzednim swym kierunkiem tworzą 
kąt prosty albo nawet ostry; wtedy komórka w miejscu zagięcia 
jest najszerszą. W drugim i następnych skrętach szerokość jest 
z reguły mniejszą niż wysokość a zawsze mniejszą niż długość — 
od owej ,reguly* s ą jednak odstępstwa. Na ogół komórki mają 
kształt DONA: 
Skorupka ma w całości kształt soczewicy o brzegu półokrą- 
głym. torno pokryta jest gesto kreseczkami bardzo delika- 
tnemi, które na wierzchołku skupiają się we figury w 
rever odróżnia oprócz typu jeszcze dwie ero: H. Tch 
var. praecursor i var. depressa (... „Secondo me quindi queste due 
varietá rapprensentarebbero due mutazioni della specie*). Nie mogę 
stwierdzić, czy te odmiany znajdują się i u nas, albowiem skała, 
choć przepełniona wyłącznie tym gatunkiem, jest tak twardą, że 
