50 WIKTOR KUŹNIAR 
Konglomeraty na samym wschodzie zawierają skamielin nie- 
zmiernie mało i w nader nędznym stanie i to tylko w najgórniej- 
szej partyi, gdzie już leżą naprzemian z piaskoweami i łapkami 
fliszu. Oznaczyłem napewno N. lucasana, ale są pozatem formy, 
mogące należeć do Prevera rodzaju Paronaea, niestety jednak ga- 
tunkowo nieoznaczalne. Nad tymi zlepieńcami jest na wschodniem 
zboczu drei (1464 m.) plat wapieni z Paronaeami i N. Tehi- 
hatcheffi. Odtąd na Z z przerwami ciągną się zlepieńce dalej pod 
Łysą polaną przez Skałki aż po Rusinową polanę, — z taksamo 
nędznie zachowaną i rzadką fauną. 
Od Rusinowej polany na Pn, między potokami Filipką a Su- 
chą Wodą znajduje się partya wapieni z dość licznymi nummuli- 
tami z grupy siriati. Następuje znowu przerwa na przestrzeni około 
2 km. a po niej spotykamy partyę, ciągnącą się aż po potok Bia- 
łej Wody, wpadający do Orawicy w dolinie Cichej. Od Kopieńca 
po Jaszezurówke jest to najczęściej zlepieniec z obfitym spojem, 
którego składniki „obce“ maja wymiary przeważnie mniejsze niż 
1 em. w średnicy, a który zawiera dużo skamielin. W partyach 
dolnych spotykamy N. laevigata i Puschi, ku górze zaś częściej N. 
Duscht i Assiliny exponens i mamillata, w najgórniejszych partyach 
rzadkie mcm i Lucasana i rzadkie duze orbitoidy. Skamieliny 
nie sa rozmieszezone we warstwach prawidlowo, lecz tworzą naj- 
ie zp ść sA skupienia w ten sposób, że z miejscami z bar- 
dzo obfitemi skamielinami sąsiadują takie, gdzie one są rzadkie. foa 
Jaszezurówki i Bystrego zmienia się wzajemny stosunek tak, 
w górnych partyach pojawiają się coraz liczniej N. lucasana i e 
forata, a z niemi rzadkie, drobne Hantkenie: Guettardi, Rzehakt, 
sub- Beaumont 
wielkim lomie „pod Capkami“ przedstawiała (w r. 1905) 
ściana A następujący profil. Skała była jednolita a tylko 
u góry, w części zwietrzalej, Ger niejakie ulawicenie. Gra- 
bosé tej masy wynosila okolo 16 m A 
óry: 
— 3 m. grube wapienie, takiesame jak na Hrubym Reglu 
lub w Koseieliskiej dolinie, przepelnione gatunkiem N. lucasana, 
u dołu także gat. Assilina exponens. W tej partyi także dużo małży 
> brachiopodów, a mało robaków. Podrzędnie trafiają się małe 
antkenie, niestety bliżej nieoznaczalne. Wszystko było mocno - 
- pogięte 
1 m. skały bez skamielin. 
05—07 m. skał z dużymi nummulitami: Puschi, laevigata. ` 
Odtąd aż do „podstawy tryasowej masa jednolita, tu i owdzie 
z soczewkami najwyżej O03 m. grubemi konglomeratów, u góry 
trochę porowata ze śladami roślin. CH 
Odtąd na Z zanikają dość szybko N. laevigata i Puschi, a za" — 
