60 DR, WILHELM FRIEDBERG 
jak to określają znalezione skamieliny. Wniosek ten, jakkolwiek 
wypowiedziany na podstawie okazów nie najlepiej zachowanych, 
przecież zgadza się w zupełności z wnioskami, których dostarczyły 
w ostatnich latach 1) bogatsze fauny. 
utworach bogat ch w skamieliny niema wielkiego zna- 
czenia przybytek jednej lub kilku form nowych, opisywanie i ozna- 
czanie okazów niezupełnych jest może nawet nieraz szkodliwem. 
W tak ubogich jednakowoż w skamieliny skałach, jak inoceramowe 
Karpat, może mieć każdy, z pewnem przybliżeniem oznaczony, okaz 
dwojakie znaczenie: paleontologiczne i stratygraficzne. Zresztą do- 
kładny opis i rycina dodana mogą sprawić. że obecne, nie wystar- 
czające oznaczenie, może być później uzupełnione lub poprawione. 
tem Zoe przystepuje do opisu trzech następują- 
cych okazów 
Inoceramus Cripsi Mant. (Fig. 3). 
Skorupa lewa, zachowana tylko od wypukłości szezytowej ku 
tylnemu końcowi. Jest to „jednakowoż tylko odcisk na piaskowcu, 
sama skorupa zachowała się ku tylnemu i dolnemu brzegowi, jak 
to widać z ryciny. Długość od szczytu do końca prostego brzegu 
zamkowego wynosi 70 mm., od szczytu do końca skorupy 90 mm. 
Szerokości skorupy nie można ocenić, ponieważ nie jest cała za- 
chowana; dolna część skorupy jest ukryta w skale, zachowanie jest 
tego rodzaju. że dalsze preparowanie jest niebezpieczne. Wypukłość 
skorupy wynosi 15 mm., to znaczy, ponad równy brzeg zamkowy 
wystaje najwyższa część skorupy na 15 mm. 
Brzeg za amkow E jak mówilismy juz, jest ak nie jest on 
staje nieco d brzeg zamkowy. 
wierzchnia, t. E właściwie powierzchnia odlewu wewnętrz- 
nego na zer e okazuje współśrodkowo - eliptyezne, słabo wy- 
niosłe, płaskie żebra, które im dalej od szczytu, tem słabiej są 
zaznaczone i więcej od siebie oddalone. Od szezytu do końca ró- 
wnego brzegu zamkowego naliczyłem ich 11. Na zachowanej części 
1) Dr. T. Wiśniowski: O wieku warstw inoceramowych. Rozpr. Akad. Um 
w recom Wydz. mat. "t. = XLV serya B. 1905. 
Pe Pear Übe ceramen aus der Gosau und dem Flysch der 
PA Jahrbuch d. geol. E adis a 1906, str. 159. 
4 to Hu 5 
"En PM GE Or ARAE E EM za 
A AT A OR O E RIM FOLK ZET Ml eo 
