WARSTWY GRANICZNE LIASU-JURY 65 
mi pozwolono korzystać ze wszystkiego, co mi było potrzebne — 
i kol. S. Udzieli, któremu zawdzięczam wszystkie fotografie. 
E 
Miejsce, gdzie znalazłem skamieliny, odszukać można najla- 
twiej, zbaczając z drogi Zakopane-Morskie Oko między km. 8:8 a 8:9 
na prawo na starą drogę na Krzyżne. 
Po jakich 10 minutach dostajemy się tą drożyną nad potok 
Suchej Wody, a po jego przejściu już po kilku krokach widzimy 
na prawo stromą ścianę, która tu stanowi wschodni brzeg moreny 
i w kilku warstwach zawiera skameliny. Ściana ta jest zachodnim 
brzegiem pasu, ciągnącego się odtąd na W w tym samym mniej 
więcej poziomie hipsometrycznym, dającego się z łatwością we wy- 
sokopiennym, starym lesie wyśledzić na długości około 1km, a zawie- 
rającego wszędzie skamieliny. 
d względem petrograficznym mamy w tym pasie do czy- 
nienia ze skałami jednostajnemi, należącemi do szeregu: wapienie — 
margle wapniste, z bardzo podrzędnemi wtrąceniami skał typu ro- 
goweowego. Wszystkie margle, niemal wszystkie wapienie i większość 
rogowcowych skał — są „plamiste.* Idąc z góry na dół, czyli — 
ponieważ porządek skał jest tu odwrócony — od starszych ku utwo- 
rom młodszym, spotykamy następujące skały: 
1) wierzchołek przedniej Kopy Sołtysiej stanowią wapienie 
litodendrowe, obfite w tem miejscu w małże i brachiopody, prze- 
chodzące ku spodowi w 
) piaskowce. Te są czerwonawe od obecności ilu i mają dużo 
miki. Poniżej znajdujemy 
potężną seryę iłów brudno-szarawo-zielonkawych, rozpada- 
jących się często w wydłużone, cienkie wielościanki. Pod niemi są 
4) ściany ławie wapiennych. Materyałem jest tu bardzo czysty 
wapień, koloru jednostajnie szarego, wietrzejący na powierzchni na 
kolor sino-biały. Jest bardzo twardy, rozpada się pod uderzeniem 
wzdłuż powierzchni prawie gładkich, poprzerzynany jest z rzadka 
prostolinijnemi, wąziuchnemi lub rzadko grubemi żyłkami kalcytu 
i nie zawiera prawie żadnych skamielin. 
5) Wapienie fukoidowe, twarde, ciemne, z bardzo słabym odcie- 
niem niebieskim, wietrzejące na powierzchniach wystawionych na 
działanie atmosferiliów na kolor żółtawo-szary, o przełamie wybitnie 
muszlowym aż do nierównego, kanciastego, z dużemi, rzadkiemi, 
albo małemi ale lieznemi żyłkami kalcytu. Plamy są o wiele ciem- 
mniejsze a mają kształt taki, jak gdyby pospolity widłak poprze- 
cinano w najrozmaitszych kierunkach, a są w tych wapieniach naj- 
większe. Obok nich istnieją jednakowoż i jakieś fukoidy drobne, 
najwyżej 1 mm w średnicy mające, częste, zaznaczone na przekro- 
Spraw. Kom. fizyogr. T. XLII. Dział III. 5 
