WARSTWY GRANICZNE LIASU-JURY 69 
y ips nr. 4, 5, 6 i 7 reagowały na ciśnienie, skierowane 
skośnie do ławie, w teh sposób, ze tworzyly sie krótkie, grube. na 
końcach ostre pęknięcia, zapełniające się w miarę powstawania kal- 
cytem. Mineral ten jest mleezno-bialy, wykrystalizowany w ziarna. 
Pęknięcia były nierówno grube, a po wypełnieniu zostały jeszcze 
ardzo często poprzerywane cienuchnemi, prawie prostemi szezelin- 
kami, w których kaleyt jest. z reguly apa wlóknistv. Wló- 
kienka stoją prostopadle do ścian szezelin 
wa systemy żyłek zostały przerwane raptu trzecim, "a 
bardziej widoeznym we warstwaeh nr. 7. to plaszezyzny, p 
których pi wyladowywalo sie eg Profil takich +» 
szczyzn wygląda czasem jak fotografia błyskawiey ( „blitzartige 
reima sama zaš plaszezyzna jest zawsze wyścielona cieniu- 
cana powloka SE albo kaleytu i iłu, i po tych war | pla- 
przesunięcia stosunkowo rzadko i na krótkich przestrzeniach, zazna- 
czonych już poprzednio przez szczeliny 1 i 2-giej grupy. Przesunię- 
cia wywołały powstanie dachówkowato ułożonych łusek kalcytu, 
pokrytych delikatnemi prążkami, które pochodzą z tarcia niejedna- 
kowo szybko posuwających się części. We warstwach nr. 6 ëng? 
tnie objawy sa silniejsze, a najsilniejsze są już we warstwach nr. 
Stosunkowo miękkie, łatwo wietrzejące, stawiały one może sibi 
opór, a moze tez tu przedewszystkiem, wskutek jakichs przyezyn 
tektonicznych, bliżej mi jeszeze nieznanych, musiały się wyładować 
siły górotwórcze — dość, że objawy mechanicznej deformacyi są 
tu najpotężniejsze i najliczniejsze. Z tych marstw można zbierać 
okazy jeszeze ładniejsze, Zum orygimaly | Heima, odrysowane w atla- 
sie do Mechanismus der Gebirgsbildun 
Rozróznienie dwu Rai h di szezelin od trzeciego 
jest tu trudne. Wielokrotna łupkowatość poprzeczna, objawy nad- 
zwyczajnego zgniecenia i wyprasowania, charakterystyczne płaszczy- 
zny ześlizgiwania się, „pokryte DM kalcytu lub czarnego lśnią- 
cego iłu, najprz eróżniejsze pęknięcia, fleksur y, dee nawet 
skrecenia około jakiejś osi eg zawinieela — wytw warzaja istna 
mierzwe skalną. Wszystkie szczeliny zabliźnia równocześnie z ich 
powstawaniem kaleyt, który nosi na sobie wyraźne ślady przebytych 
prób. Jest zawsze włókni isty, z kierunkiem włókien cm cm 
do $eian szezelin. a w miejscach najwiekszego zgniecenia, np. 
płaszczyźnie ześliznięcia — do nich równoległym. Wszędzie, rds 
Zylki kaleytu sa troche grubsze (powyżej 05 mm), przeciągają we- 
wnątrz nich, równolegle do ścian największych, cieniuchne powloezki 
brunatnego ilu. Kale eyt tworzy owe charakterystyczne, wspomniane 
już łuski, tylko tu nierównie większe, do kilku centymetrów szerokie 
