WARSTWY GRANICZNE LIASU-JURY 15 
różnie w ksztaleie, grubości i ilości żeber, wielkości skrętu i pępka 
a. zupełne. niepostrzeżone zlanie się. 
epiej zachowany okaz, tórego rycinę podaję, ma najwięk- 
dia równy 5 em, najmniejszy (w tym właśnie cokolwiek 
Stiet 1) — 9D em. Wysokość boczna, mierzona od szwu pępko- 
wego do listewki brzusznej, wzrasta stale w pół skrętu o 6 mm; 
wysokość (właściwa —- od góry listewki brzusznej do góry tejże 
listewki poprzedzającego skrętu) = 18 mm. Ostatni skręt obejmuje 
przy ujściu jakieś ?/, poprzedzającego, a odrzyna się od niego — 
jak wogóle każdy następujący od poprzedzającego — ostrą krawę- 
dzią i małą płaszczyzną, stromo spadającą ku pępkowi. Powyżej 
krawędzi jest na płaszczyźnie bocznej lekkie wgłębienie, a potem — 
u górze — takie same wypuklenie. W miarę starzenia się okazu 
zanikają wgłębienia i wypuklenia, a skorupa staje się równą. Po- 
wierzchnia boczna pokryta jest żeberkami, które ponad krawędzią 
pepkowa rozpoczynają się delikatnemi kreseczka mi, potem zaś za- 
znaczają się z różną wyrazistością. Zwykle skupia się 3 —5 żeberek 
w jedne wiazke i wtedy zebra graniezne zaznaezaja sie o wiele 
wyraźniej, niż inne. Niemal wszystkie żebra rozdwajają się. ale bez 
widocznej regularności; tylko silniejsze czynią to cokolwiek powyżej 
pierwszej trzeciej swej długości (od pępka licząc). Wszystkie żebra 
mają przebieg „Sierpo owatyć, t. zn. mniej więcej w pierwszej trze- 
ciej swej długości prosty, albo tylko bardzo slabo ku przodowi wy- 
gięty, następnie (tu zaznaczają sie żebra najbardziej) wszystkie Zza- 
krecaja w tył w ten sposób, że TA oki najbardziej, słabsze 
slabiej, a nierozwidlone najsłabiej, i potem znowu lekkim łukiem 
zawracają ku przodowi, gubiae się eech ponad krawedzia pla- 
szczyzny bocznej z płaszczyzną daszkowato opadającą od listewki 
brzusznej. Gdy wygięcie erg najsilniejsze, to przedluzenie kierunku 
pierwszej trzeciej żebra trafia na przednią krawędź trzeciego nastę- 
pującego żebra, gdy jest najmniejsze to na przednią krawędź dru- 
giego żebra. Wszystkie opisane tu stosunki nie są jednak regularne, 
dlatego tuż obok wia ie żebra poza połową jego długości znaj- 
ujemy inne, które rozpadają się na dwa już w pierwszej czwartej 
długości, albo są znowu żebra tak mało wygięte, że prawie schodzą 
się ze swym początkowym kierunkiem i t. d. Gdy wysokość (w 
$ciwa) skrętu równa się 3 em (wysokość listewki brzusznej = 2 m 
to żebra zaledwie się zaznaczają, ale występuje za to delikatne kad: 
skowanie, równoległe z niemi; potem i ono zanika. 
Harpoceras Murchisonae Sow. 
Ryc. 3. 
Am. Murchisonae Quensteit, Cephalopoden str. 116, t. VII, fig. 12. 
” » > Jura str. 336, t. 46, fig. 5. 
