WARSTWY GRANICZNE LIASU-JURY 1 1 
W zbiorach Bieniasza jest jeden śliczny okaz, jak na Tatry 
doskonale zachowany, zupełnie identyczny z odbitym u Vaceka l. c. 
t VII, fig. 5. Kilka okazów moieh stanowi przejście ku Harp. 
(Lioceras) concavum Sow. 
Harpoceras concavum Sow. 
Ryc. 4. 
Lioceras concavum Steuer, Doggerstudien str. 25 sq. 
Bohdanowiez, Dibrar, str. 130, t. IX, fig. 1. 
” ” 
Mam dwa stosunkowo dobre egzemplarze, jeden w odcisku, 
drugi jako pozytyw z widzialnym jednym bokiem, opróez tego kilka 
amków. Odcisk wklęsły ma 67 cm w średnicy, czemu odpowiada 
szerokość pępka 1:8 em i wysokość boczna ostatniego skrętu 3*2 cm. 
Jedyną drobną różnicą, widzialną na moich okazach, która dzieli 
H. concavum od H. Murchisonae jest kształt żeber. Choć wprawdzie 
boki skrętów tworzą z płaszczyzną, spadającą ku pępkowi, dość 
ostrą krawedz, a sama ta płaszczyzna pepkowa ma dziwne wgłę- 
bienia i wypukłości, które odpowiadałyby tylko bardzo wielkim 
guzom na skręcie młodszym, — czego wszystkiego niema na moich 
egzemplarzach, zaliczonych do H. Murchisonae, — to jednak są to 
różnice bardzo wątpliwej natury, bo nie wiem nie są za- 
cych żebrach, to guzy wypadłyby w tem miejscu, gdzie mają je 
okazy z gat. H. Murchisonae i gdzie są także dość wybitne. Na 
ostatnich skrętach obu egzemplarzy żebra są stosunkowo bardzo 
plarzach dostrzec nie można. 
Harpoceras elegans Sow. 
Harp. elegans Vacek, Vigilio, str. 75, t. VII, fig. 16, 17. 
e + Haug, Beitriigo, str. 680. 
Jeden mały kawałek jednego skrętu, który odpowiada niemal 
zupełnie rysunkowi, jaki daje Vacek. Zebra widoczne są najlepiej 
