92 WIKTOR KUŹNIAR 
GE id iore nader rzadkie, bez wzgledu na to, czy byly ro- 
oznaczalne czy nie, to liczba udziału harpocerów wzrośnie 
tak sortu że na wszystkie inne grupy zaledwie wypadnie jakiś 
1%/, udziału, albo nawet mniej. Widać z tego, że mamy przed soba 
wielkie bogactwo skamielin, a przedewszystkiem widać, że cała fauna 
jest ammonitową, albo ściślej harpocerową, bo właśnie ten rodzaj 
nadaje jej przedewszystkiem swe piętno. 
tyczy rozmieszezenia form w wydzielonych warstwach, 
to wspomniałem już, że we warstwach nr. 4 jest fauna bardzo nie- 
liczna i ogromnie jednostajna. Znalazłem tam tylko 3 brachiopody, 
ale żadnego nie wydobyłem w całości. Wapienie fukoidowe nr. 5 
mają już “cokolwiek więcej skamielin; stąd pochodzą gatunki: Coe- 
loceras sp., — planinsigne, Harpoceras lythense, thouar- 
sense, Harp. z grupy bifrons. Harp. opalinum - primordiale i 2 be- 
lemnity (Bel. tripartitus). Największa ilość znalazła się w utworach 
nr. 6 1 7, ale tu skupione są skamieliny w pewnye tylko war- 
stwach tak, że często tuż obok nich leżące warstwy nie mają ani 
śladu skamielin. Ponadto tier eed występują gromadnie 
wszędzie są GH obeene. Cokolwiek ponad bea utworów 
ssie są zai do fig. 2 i Cep Kilka ów: poniżej, już 
w nr. 7. znalazłem w Sasa jakieś 3 m grabym, wszystkie 
inne skamieliny. więc przedewszystkiem phyllocery, resztę hamma- 
tocerów, posidonomye. krynoidy, belemnity i t. d. i nadzwyczajna 
ilość harpoeerów, które tu "ies do znaeznyeh rozmiarów. Po- 
nadto znalazłem tu, eo jest rzeczą bardzo ciekawą, resztki roślin 
wyższ reh, zachowanych jako bes zwęglonego drewna — oczy- 
wiście nieoznaczalne! 
stkie warstwy poniżej nr. 7 nie dały żadnych skamielin, 
pomimo. nader usilnych poszukiwań. Pozostaną zatem. jak są, mało 
znanemi. 
IV. 
Wnioski. 
swej monografii Tatr daje prof. Uhlig (Tatry II, str. 15, 
żę, 26) przekrój przez Kopę 1330 (= Kopa Solty: sia Przednia 1336 m), s 
tórego widaé, Ze stosunki ulozenia pojmowal on jako wynik 
faldu lezacego ze zdenudowanem skrzydłem pd. bees di do ,pla- 
a 
Of 
