GLEBY OKOLICY MILKOWA 5 
pozwolila woda, która zalewajae $wider, splukiwala z niego ziemie 
1 uniemożliwiała głększe wiercenie. Wszystkich wierceń świdro- 
wych dokonano 368; oznaczone są one d mapie cyframi czer- 
wonemi. Wiercenia dokonywały się o ile możności w ściśle 
oznaczonych na mapie punktach, w razie potrzeby i w innych, 
których położenie względem stałych punktów na mapie odmierzało 
się krokomierzem. Naturalnie, ponieważ mapa, którą się posługiwa- 
łem, sporządzona była już dość dawno, więc nie zawsze zgadzała 
się ona z rzeczywistością i w takich razach punkty wierceń ozna- 
czone były na mapie z przybliżoną dokładnością. Opis poszczegól- 
nych warstw w każdym profilu, z pones ich grubości, zamiesz- 
czony jest w osobnym protokóle wierce 
Z charakterystycznych punktów wis były profile w ilości 
38, mianowicie 1) z glin dyluwialnych (morenowych) NN. 37, 62, 
19, 260, 279; 2) z glinek piaszczystych NN. 129, 182, 179, 310, 
321, 326, 336, 346, 354, 356, 357 i 359; 3) z piasków. dyluwial- 
nych NN. 31, 33, 124, 126, 152, . 270, 339 i 349; 4) z piasków 
dyluwialnych leżących na glinach dyluwialnych NN. 7. 51, 66, 11, 
17, 238 i 285; 5) z piasków leżących na iłach piaszezy stych Nr 
364; 6) z terenów aluwialnych NN. 39, 204, 269, 158 i 341 i 7) 
END fus wzietego z dna potoku Ruezalki (obok pr. Nr 66). 
tepnie wzięte było do chemicznej i mechanicznej analizy 
24 Mines gleb z pp mianowicie 1) z glin dyluwialnych 4. 
Ż) z glinek piaszczystych 4. 3) z piasków dyluwialnych 11 i 4) 
z aluwiów 5. 24 próbek gleb zanalizowano chemicznie, zaś mecha- 
nieznie wszystkie próbki gleb, podglebi, a z niektórych profilów 
podłoża, razem wszystkich analiz mechanicznych zrobiono 50; pro- 
dukty szlamowania ułożone są w odpowiednich szklanych słoikach. 
Chemieznie i mechanicznie analizowano miał, t. j. produkt prze- 
siany przez 1 mm. sito; osiągnięte dla niego mk zostaly na- 
stepnie przeliézone na pierwotna ziemie. 
Rezultaty dokonanych analiz zawarte sa w tablicach — dla 
mechanicznej Nr 1 i chemicznej Nr 2. 
Utwory geologiczne napotkane w badanym terenie są naste- 
pujące: 
1) Największą przestrzeń zajmują piaski dyluwialne. Są 
to po większej części piaski gruboziarniste, zawierające zwykle bar- 
dzo drobne okruchy skał krystalicznych i produkty ich wietrzenia 
i rozpadu, jak ziarnka ortoklazu, amfibolu, augitu, blaszki miki itd; 
piaski te mają barwę najrozmaitszą — mianowicie białą, żółtą, cie- 
mno-rdzawa. sg, niebiesko-siwa, przytem na wyso ich miejscach 
piasek zwykle bywa gruboziarnisty i jednolicie zabarwiony ich 
albo żółty) do SECH głębokości (do 3 m. i wyżej), na Leer 
zaś few sie z rozmaicie zabarwionych i rozmaitej 
bosci ziarn, ND: v gruboziarnistych az do drobnoziarnistych 
