Xip 
P. K. Hankiewicz złożył Komisyi zebrane przez siebie w r. 
1907 rośliny naczyniowe z okolie Skały nad Zbruczem; w r. 1908 
zaś zajął się, przy pomocy zasiłku ze strony Sekcyi botanieznej, 
zgromadzeniem materyalów florystyeznych w okolicach Jaktorowa 
i Uniowa pod Przemyślanami. 
Prof. J. Goral w Cieszynie, dotknięty ciężką chorobą, zrzee 
się musiał podjetego na życzenie Sekevi botanicznej zebrania ro- 
ślin naczyniowych w Cieszyńskiem i otrzymany na ten cel zasiłek 
zwrócił Komisyi fizyograficznej. 
Do wydania w Sprawozdaniach ioniy otrzymała Sekeya 
trzy prace, przeprowadzone bez pomocy z jej strony, mianowicie: 
pp. K. Roupperta i B. Namysłowskiego „Galicyjskie podstawezaki 
zbioru G. Bobiaka* i , Żmujdzkie grzyby zebrane przez Prof. Dr 
E. Janczewskiego*, tudzież p. K. Szteinboka „Flora okolie Kazimie- 
rza nad Wisłą“. 
Dr H. Zapałowicz zajmował się w dalszym ciągu rewizyą 
oznaczeń w krajowym zielniku Komisyi fizyograficznej a rezultaty 
ogłaszał jako „Przegląd krytyczny roślinności Galieyi^ w Rozpra- 
wach Wydziału matematyezno-przyrodniezego. Praca ta doznała, 
niestety, przerwy, z powodu, że część zielnika, do której Dr Zapa- 
łowicz miałby z porządku systematycznego przystąpić, przesłana 
Prof. Drowi Kamieńskiemu w Odessie jako materyał do „Flory 
polskiej* dotychczas nie została zwrócona do Muzeum fizyografi- 
eznego, mimo parokrotnych próśb ze strony Komisyi fizyograficznej 
i Zarządu Akademii Umiejętności. 
Podjęta w r. 1900 myśl wydania opisowej „Flory polskiej* 
okazała się trudniejszą do przeprowadzenia, niż się tego można było 
spodziewać. Mimo starań podjętych początkowo przez Sekcyę bota- 
niezną a następnie przez Prof. Dra F. Kamieńskiego w Odessie, 
jako redaktora „Flory“, stanowczą i ściśle określoną obietnicę opra- 
cowania pewnej części Flory udało się uzyskać jedynie od p. J. 
Paczoskiego w Chersonie. Mimo napotkanych trudności, szezegó- 
lowa „Flora polska“ pozostanie dla Sekeyi botanicznej nadal je- 
dnym z najważniejszych celów; na razie jednak, wobec dającej się 
gwaltownie odezué potrzeby podreeznika, wydało się Sekeyi bota- 
nicznej stosownem szczegółową „Florę* odsunąć na nieco dalszy 
- plan, a postarać o książkę, któraby zajmującym się flora krajową 
umożebniła przynajmniej oznaczanie gatunków i wybitniejszych 
