64 STANISŁAW SMRECZYNSKI 
prof. Drowi Wł. Kulezyúskiemu, który kilka trudniejszych gatun- 
ków przesłał łaskawie do skontrolowania znanemu hemipterologowi 
w Budapeszcie Drowi Horvathowi. 
. Dotychezasowych spisów galicyjskich pluskwiaków jest 11, 
a mianowicie: 
= 
Dr M. Nowieki, Przyczynek do owadniczej fauny Galicyi. Kra- 
ków 1864 (nakł. Hr. Włodz. Dzieduszyckiego). 
— — Wykaz pluskwówek. Spr. Kom. fiz. t. II. 1868. 
— — Dodatek do wykazu pluskwiaków. Tamże. T. IV. 
. Prof. M. Łomnicki, Pluskwy różnoskrzydłe znane dotychczas 
z Galieyi. Tamze. T. XVI. 1882. 
. St. A. Stobiecki, Do fauny Babiej Góry. Tamże. T. XVII. 1883. 
. Prof. M. Łomnieki, Dodatek do wykazu pluskiew różnoskrzy- 
dłych. Tamże. T. XVIII. 1884. 
— -— Pluskwy równoskrzydłe, znane dotychczas 
z Galicyi. Tamże. T. XVIII. 1884. 
. St. A. Stobiecki, Materyały do fauny W. Ks. Krakowskiego. Tamże. 
T. XX. 1886 
O © W o9 AE wi 
. B Kotula, Spis pluskiew z okolic Przemyśla i po części Lwowa. 
amże, . 1890. 
10. Stanisław Smreczyński, Zbiór pluskwiaków prof. Dra Stanisła- 
wa Zaręcznego. Tamże. T. i ; E 
xb — Wykaz pluskwiaków nowych dla fauny galicyjskiej. 
Tamże. T. XL. 1906. 
Z wyjątkiem pierwszego są więc wszystkie dalsze spisy po- 
mieszezone w Sprawozdaniach Komisyi fizyograficznej. : 
Prof. M. Łomnicki uwzględnił w swych wykazach poprzednie 
spisy ś. p. prof. Dra Nowiekiego prócz pierwszego. Kierował się 
przytem tą okolicznością, że spis ten podaje tylko same nazwy 
pluskwiaków bez miejscowości i bez dat pojawu. Wprawdzie tytuł 
- tego pierwszego spisu: „Przyczynek do owadniczej fauny Galicyi* 
przemawialby za tem, że spisane tam owady pochodzą rzeczy wiście 
z Galieyi, ale podezas gdy przy innych rzędach owadów, mieszczą- 
cych się w tym spisie, jak przy chrząszczach, błonkówkach i sie: 
ciarkach, są wyraźnie podane miejscowości, a nawet daty pojawu, 
przy pluskwiakach niema tego wcale. Wielu gatunków, wymienio” 
nych w tym spisie, a w późniejszych spisach nie uwzględnionych, 
niema też w zbiorach muzeum zoologicznego Uniw. Jag., które po- 
zostały po $. p. prof. Drze Nowickim, a te, które są, nie mają ety- 
let z miejscowością tak, że rzeczywiście tego spisu nie należy 
może uwzględniać. Chodzi tu o kilkadziesiąt gatunków, przeważnie 
południowych; mogą one pochodzić z Bukowiny, z Podola rosyj- 
