MOTYLE WIĘKSZE 81 
praca Zebrawskiego (1860) o motylach z okolic Krakowa, *uzupeł- 
niona później trzema dodatkami tegoż autora; w roku 1893 zjawia 
się praca Werchratskiego o motylach z okolie Stanisławowa, w roku 
1894 rozpoczyna Schille cały szereg niezwykle cennych prae nad 
fauną motyli z doliny Popradu, wreszcie w roku 1906 okazuje się 
praca Sitowskiego o motylach Pienin. Idąc za przykładem wyżej wy- 
mienionych autorów, postanowiliśmy opracować motyle okolic Lwowa. 
Fauna okolic Lwowa nie była dotychczas przedmiotem osob- 
nego opracowania; pisano o niej tylko przygodnie w pracach od- 
noszących się do motyli galicyjskich wogóle. Pierwsze wiadomości 
o niej daje nam Nowicki w swem podstawowem dziele , Enumera- 
tio lepidopterorum Haliciae orientalis (1860)*, w którem spotykamy 
wykaz stosunkowo bardzo licznych gatunków z okolie Lwowa, wraz 
z podaniem czasu i miejsca pojawu. W roku 1892 okazuje się 
praca Garbowskiego, w której obok motyli z innych okolie Galicyi, 
uwzględniono w dość znacznej mierze faunę okolie lwowskich; 
prócz znanych Nowiekiemu wyliezono tu wiele gatunków bądźto 
nowych dla Galicyi, bądź też nieznanych przedtem z okolie Liwowa. 
Obok form przez siebie znalezionych, wymienił tu Garbowski cały 
szereg gatunków odkrytych przez ks. Watzkę, zasłużonego entomo- 
loga polskiego. W roku 1898. zjawia się praca Klemensiewicza, 
w której spotykamy cały szereg gatunków nowych dla fauny ga- 
licyjskiej. w szczególności zaś lwowskiej, poczem w następnych la- 
tach ogłasza tenże autor cały szereg prac, zawierających bardzo 
wiele przyczynków do znajomości fauny motyli Lwowa oraz innych 
okolic kraju 
Zebrawszy materyał z odnośnej literatury, uzupełniliśmy go 
w niniejszej pracy wieloma nowemi wiadomościami zdobytemi na 
wycieczkach w różne okolice Lwowa, przedsiębranych od szeregu 
(10) lat. Obok gatunków nowych dla fauny lwowskiej udało nam 
się wykryć kilka form nowych dla Galieyi, oraz jednę dla 
ontynentu europejskiego. Dla wielu gatunków znanych 
z okolic Lwowa podaliśmy nowe miejsca pojawu, w których dawniej 
nie były znane. Również w kwestyi rzadkości lub częstości występo- 
wania musieliśmy nieraz odbiegać od starszych spostrzeżeń; nadto kła- 
dliśmy wielki nacisk na ile możności dokładne oznaczenie czasu pojawu 
dla poszczególnych gatunków, zwłaszcza zaś drugich pokoleń. w któ- 
rymto względzie literatura dotychczasowa wiele pozostawiała do 
życzenia. 
Obok wiadomości ezerpanyeh z literatury oraz z własnego 
doświadczenia, korzystaliśmy także w wielu wypadkach z cennych 
wskazówek pp. Stóckla i Kauckiego, za które im na tem miejscu 
składamy serdeczne podziękowanie. 
pracy naszej ograniczyliśmy się do rodzin objętych przez 
starszą systematykę wspólną nazwą motyle większe (Macrolepido- 
Spraw. Kom. fizyogr. T. XLIII. Dział IJ. 6 
