GLACYALNE ZJAWISKA WZDŁUŻ KARPAT 9 
noeny materyal. Natomiast brak otoczonych okruchów tatrzańskich 
granitów, które pochodzą z preglacyalnych żwirów Dunajea i w obrę- 
bie jego doliny (Zgłobice- Błonie, Siemiechów) są eharakterystyeznyin 
i bardzo obfitym składnikiem mieszanych żwirów. Ten brak tatrzań- 
skieh fragmentów w mieszanych żwirach doliny Białej jest dowo- 
dem. że języki lodu w dolinach Dunajca i Białej były już u sa- 
mego brzegu karpackiego zróżnicowane i od siebie niezależne. Tu- 
taj najpewniej można stwierdzić samodzielność języków lodu w głó- 
wnych dolinach karpackich dzięki temu, że preglacyalne żwiry 
Dunajea zawierały w obfitości zupełnie odrębny, krystaliczny ma- 
teryał tatrzańskiego pochodzenia, który później dostał się w znacznej 
ilości do dennej moreny języka lodu. 
Na mapee Uhliga?) doskonale widać, że występowanie półno- 
enego materyału ogranicza się wyłąeznie do wnętrza dolin. Jedna- 
kowoż południowa granica erratycznego dyluwium jest błędnie wy- 
kreślona, ponieważ obejmuje także grzbiety między dolinami, gdy 
tymczasem powinna tworzyć linię mocno pogiętą, wdzierającą się 
od karpackiego brzegu licznemi zatokami i wypustkami wzdłuż 
dolin w głąb Karpat. | 
, , „Rozmieszczenie północnego materyału głównie w dolinach 
świadezy, że lody, gdy ich czoło oparło się o podnóze Karpat, nie 
mogły pokryć nawet zewnętrznych pasm karpackich i natrafiły 
tutaj na orograficzną przeszkodę. Zdolność lodów posuwania się 
w brzeżnej strefie wbrew nachyleniu terenu?) nie wystarczała do 
przekroczenia zewnętrznych pasm karpackich, ale za to bardzo ła- 
two mogła pokonać spadek dolin. To też jedyna droga, po której 
lody zdołały wnikać w głąb Karpat, otwierała się w dolinach głó- 
wnych rzek i ich dopływów. Wskutek naporu lodów, dopływają- 
cych z północnej Europy, brzeg ich postrzępił się na lodowe języki, 
które — na wzór ów, ale wbrew spadkowi — wciskały się 
1) Jahrb. k. k. geol. Reichsanst., t. 33, tabl. IV. 
2) Drygalski, Grónland-Expedition, t. 1, str. 513, 520 i 521. - 
%) Drygalski, Die Eisbewegung. Peterm, Mitteil.. t. 44, str. DD i 56. 
4) J. G. Andersson, On the Geology of Graham Land. Builetin of the 
Geol. Inst. of the Univ. of Upsala, t. 7, str. 22. 
