10 WALERY LOZINSKI 
dem, Ze w paleodyluwialnej dobie lody północne, z któ- 
rych się te żwiry osadziły, zastały brzeżne Karpaty już 
w dzisiejszej ich postaci. Wielkie i mniejsze doliny, jak 
daleko sięgnęły w nich lodowe języki, były już wówezas wy- 
żłobione do obecnej ¿lol óbodośizod: tego czasu nie doznały 
widocznego pogłębienia. Najlepiej świadczy o tem występowanie 
mieszanych żwirów z cechami morenowego utworu na dnie 
olin. Takie występowanie mieszanych żwirów spotykamy np. 
w następujących miejscowościach: 
Siemiechów w dolinie małego dopływu Dunajca; 
b) Bogoniowice w dolinie Białej 
prawy. brog Wisłoki u ujścia małego potoka poniżej Ka- 
mien Dolne 
Séit. Maly w dolinie Sanu. 
obec tak wymownych dowodów upaść musi pogląd. jakoby 
brzeżne Karpaty w zachodniej Galicyi podniosły się jeszcze po 
ustąpieniu północnych lodów i osadzeniu się mieszanych żwirów 7). 
Gdyby tak było, to mieszane żwiry musiałyby pokrywać głównie 
grzbiety i wyższe części karpackich wynioslosci?) a tymezasem 
w rzeczywistości rzecz ma się całkiem przeciwnie. 
e w obrębie zewnętrznych pasm karpackich dolny pe 
erozvi od paleodyluwialnej doby nie uległ żadnemu uchwytnemu 
obniżeniu, to można także a contrario wykazać, przez porów nanie 
z Sudetami. Co GER i tutaj pólnocne lody zastaly rzeźbę dolin 
już w dzisiejszych zarysach gotową °), lecz po osadzeniu się mie- 
szanego dyluwium nastąpiło jeszcze niewielkie, ale widoczne pogłę- 
bienie 4). Na przykładzie doliny potoka Helle w Altwasser widać, 
St aig udn y > a yj, — po morfol. pidkarpat. nn Dnistra. 
A 
na ice ei era wypukłości terenu, o € por. Slavík, Die Ablage- 
g obse gs ange in Nordbóhmen. Sitz. s. d. Wiss., 
Math pieds Kl., 1891, str. 235 i 248. Prz klad rte najlepiej stwierdza, Ze post- 
dyluwialna denudacya nie ogl zmyć erratyczneg ium z wyniosłości, 
że zatem brak północnego materyału na stokach i grzbietach brzeżnych Karpat 
jest zjawiskiem pierwotn Trudno jednak zgodzić się z Sl m, że z wne- 
trza dolin, które przed inwazyą północnych lodów miały być już wykończone, 
późniejsze spłukiwanie stoków zupełnie usuneło mieszane dyluwium. Rac rzy- 
z leż pogłębienie dolin óźniejszej dobie m przy 
y znaczne po 
kładem, że postdyluwialna denudacya nie mogła zmyć zupełnie północnego mate- 
ryalu z wyniosłości, ad bere diet hie w NOT gdzie okruchy krystali- 
cznych skał skandynawskich i mienie znachodzą na najwyższych ae gen 
grzbietów. Ob. Lisek 8-2 MR mermann, E wisst duit, Zur get Specialkarte vo 
pend Lief. 40. cid Saalfeld, st Wi 
Zdaniem Fr a (Bau des schles. Gebirge. Geogr. Zeitschr., t. 8, str. 
558) powstanie dzisiejszej rzeźby Sudetów przypada „tic na plioceńską oa 
e, Erlàut. zur geol. Karte Preussen, Lief. 115, Blatt Lan- 
genbielau, kg 123. — Pionowy wymiar Sea iawiańiij: dl jaki Leppla (Geol.- 
ET 
