12 WALERY ŁOZIŃSKI 
pojawiają się mieszane żwiry, nawet w tym wypadku nie można 
jeszcze przypuszezać postglacyalnego pogłębienia doliny (p. rozdz. 4). 
jawisko, że u brzegu zachodnio-galicyjskich Karpat północne 
lody wysyłały długie języki w głąb dolin, nie jest odosobnionem. 
rozmieszczenia erratyeznego materyału na mapie Hoheneggera 1) 
widać doskonale, że lódowe języki wdzierały się w karpackie doliny 
Soły, Białej i Wisły. Potężny strumień lodu, który od Morawskiej 
strawy wkroczył w szeroką dolinę Odry, predysponowaną z cza- 
sów mioceúskich, wysyłał długie odnogi w doliny śląsko-moraw- 
skich Karpat (Olszy, Ostrawiey i t. d.). Po przeciwnej stronie do- 
liny Odry występowanie północnego materyału *) tak samo wska- 
zuje, że 1 tutaj oddzielały się boczne języki od głównego strumie- 
nia lodu. 
. . Pomimo pewnego pogłębienia dolin w postdyluwialnej dobie, 
nawet u brzegu Sudetów bardzo wyraźnie występuje dyfferencyacya 
krawędzi północnych lodów na języki lodowe i ich zależność od 
ówczesnej rzeźby. Tak np. w szerokiej i wygodnej dolinie Śląskiej 
Nisy język lodu osiągnął długość przeszło 20 km i dotarł aż w oko- 
Dee Kładzka (Glatz)?). Natomiast w krótkich i stromych dolinach, 
a raczej parowach, które wżarły się w wschodni stok Gór Sowie l 
(Eulengebirge), mogły się zmieścić zaledwie bardzo małe języki 
odu, co najwięcej na 1'/; km długie 4) 
„Wysokość, do jakiej sięga północne dyluwium, jest bardzo 
zmienna 5) i nie okazuje żadnej prawidłowości, która dałaby się 
1) Hoh gger, Geognost. Karte der Nordkarpathen. Gotha 1861. — 
Tak samo z uwag Dra Remeśa o mieszanem dyluwium w dolinach Odry i jej 
karpackich dopływów jasno wynika, że północne lody wkroczyły dolinami. Ob. 
Centralblatt für Mineralogie, 1908, str. 561 i 562. > 
2) Camerlander, Reisebericht aus dem Randgebiete des Culm südlich 
von Troppau. Verhandl. k. k. geol. Reichsanst., 1887, str. 270. — Hilber, Geol. 
Aufn. zwischen Troppau und Skawina. Ibid., 1884, str. 350. 
3) Por. Dathe, Erláut. zur geol. Karte von Preussen, Lief. 115, Blatt 
Nearode, str. 127 i n. 
*) Por. rozmieszczenie mieszanego dyluwium na mapie: Geol, Karte von 
Preussen. Lief. 115, Blatt Langenbielau. 
5) Por. Partsch, Schlesien, t. 1, str. 162. 
6) Por. także Łoziński, Quartárstudien, str. 395. 
inc 7 
an pue 
