GLACYALNE ZJAWISKA WZDLUZ 
> 
kładzie i przyjąć podobne 
nachyleniepowierzchni dy- 
luwiałnych lodów u brze- 
gu Karpat, t. j. mniej wię- 
cej 25—30 pro mille. Zda- 
je się jednak, że nachy- 
lenie powierzchni było 
większem, a to dzięki czy- 
sto południowej ekspozy- 
cyi przykarpackiego brze- 
gu północnych lodów. Prze- 
mawia za tem spostrzeże- 
nie Gilberta, że u wachla- 
rzowato rozszerzających 
i lodowców 
pnia wpływa na zwieksze- 
nie się spadku ich powierz- 
chni*) Powyżej przyjętą 
wartość około 25 —30 pro 
mille należy zatem uważać 
za minimalną. Zresztą na- 
wet takie nachylenie zu- 
pełnie wystarczało, aby 
grubość pokrywy lodowej, 
dochodząca u samego brze- 
może uchodzić za maksy- 
malny (250—300 m). 
W porównaniu z ezo- ` 
łem północnych lodów u 
brzegu Karpat ich języki 
wewnątrz karpackich do- 
lin posiadały jeszeze mniej- 
szą grubość. W okolicy 
Przemyśla wyniosłość na 
NW od Ostrowa (256 m) 
sterczała ponad powierz- 
1) Harriman Alaska Ex- 
pedition, t. 8, str. 98 i 100. 
KARPAT 
mm" — m mam 
- 
Rekonstrukcya powierzchni północnych lodów (w przekroju) u brzegu zachodnio-galicyjskich Karpat. 
a b, dno głównej doliny karpackiej, 
Fig. B 
— 
Ka 
lacyalnej, podkarpackiej doliny Wisloka. 
II, powierzchnia lodów w czasie zastoju, odpowiadającego powstaniu fluwiog 
I, powierzchnia lodów w czasie największego rozprzestrzenienia, 
