20 WALERY ŁOZIŃSKI 
chnią lodów jako nunatak!) z czego wynika, że grubość języka. 
5 m?. W in- 
dniej Grenlandyi powierzchnia lodów się obniża i tworzy dokoła 
już analogia karpackiego brzegu 
podczas napływu dyluwialnych lodów północnych z dzisiejszą za- 
chodnią Grenlandyą uprawnia do wniosku. że powierzchnia lodu 
obniżała się przy stokach dolin. 
oje przypuszczenia o małej grubości lodów u brzegu Karpat 
i wewnątrz dolin nie są zgodne z teoretycznymi wynikami Tutkow- 
skiego o ilości topniejącego lodu i wynikającej stąd minimalnej 
grubości brzegu dyluwialnej pokrywy lodowej *). Obliezenie Tut- 
kowskiego, że np. pod 509 N szer. geogr. grubość dziennie topnie- 
jącego lodu może dochodzić do 208 m (1)5), już na pierwszy rzut 
oka uderza swem nieprawdopodobieństwem, skoro przecież ilość 
ciepła, jaką ziemia w obeenych, bez wątpienia korzystniejszych wa- 
runkach klimatycznych otrzymuje od słońca na równiku, mogłaby 
w ciągu roku stopić warstwę lodu, na 651/, m grubą 5). Dziwić się 
tylko należy. że błędne obliczenia Tutkowskiego dostały się bez- 
B 
o 
= 
N 
R 
sc? 
© 
5; 
© 
B 
= 
S 
e 
N 
So 
N 
B 
=j 
w 
7 W licznych odkrywkach sztucznych koło cmentarza w Ostrowie, widać 
tylko flisa pod cienką powłoką własnych produktów zwietrzenia, Zupelny brak 
erratycznego materyalu wśród produktów zwietrzenia powtarza się także na NW 
stoku tegoż wzgórza, doskonale odsłoniętym wskutek ciągłego podmywania przez 
San. Dopiero u ujścia potoka z Kuñkowiec zjawia się mieszany żwir. 
*) Łoziński, Quartarstudien, str. 394 i mapka na str. 391. 
ta 
R 
e 
E 
uw 
= 
e 
"e 
s 
P 
[221 
LI 
E 
An 
"= 
e 
e 
=. 
2 
sr 
[um 
m 
et 
= 
ot 
A 
"yp j )9. 
1) Tutkowski, Einige Bemerkungen über die Glazial- Epoche, Annuaire 
géol. de la Russie, t. 3, str. 151 i n. 
5 Ibid. str. 154. 
°) Hann, Lehrbuch der Meteorologie, 2. wyd. 1906, str. 24. 
