22 WALERY LOZINSKI 
uzasadnienia. Różnice bowiem w grubości lodu, topniejącego w ró- 
żnych porach roku, okazują sie tak malemi, iz niepodobna na ich 
idk „sezo nowych“ oscyllacyj brzegu 
lodów. Opierając się na zmienności chyżości ruchu grenlandzkich 
lodów 1), możnaby zresztą sądzić, że znaczniejsze topnie enie w cie- 
plejszej porze było m większą chyżością, a zatem 
i obfitszym napływem lodów 
Liczby, które powyżej zestawiłem po sprostowaniu błędów 
w obliczeniach „Tutkowskiego, podają grubość warstwy lodu, jaka 
mogłaby stopnieć w dzisiejszych warunkach klimatycznych. 
Zaś w czasie dyluwialnej apoki lodowej teoretyczna grubość topnie- 
jącego lodu musiała być jeszcze mniejszą, ponieważ wskutek zmniej- 
szenia się ilości bezwodnika węglowego w atmosferze, promienio- 
wanie ciepła z powierzchni ziemi było znacznie silniejsze. Nadto 
uwzględnić należy, że topniejące lody pokrywają się warstwą za- 
wartego w nich materyału skalnego, która bardzo długo chroni lód 
przed stopieniem. Wystarczy el ied gesty i stary las, rosnacy 
rtwym lodzie wzdluz brzegu lodowca Malaspina w Alaszce. 
Zastrzezenie to jest szezególnie Medos dla brzegu lodów, gdyZ wia- 
domo, Ze sam brzeg grenlandzkich lodów, opadajacy wcale stromym 
stokiem, jest pokryty warstwą skalnego materyału *). 
, że wkroczenie północnych lodów w brzeżne Karpaty — 
oprócz erratycznego materyału w mieszanych żwirach, pokry waja- 
cych cienką warstwą głównie dna dolin— nie pozostawiło Zadn ye 
zresztą, a zwłaszeza morfologicznych śladów, świadezy nietylko 
o małej grubości lodów, ale także o bardzo krótkiem zatrzymaniu 
się u karpackiego brzegu 5). Jeżeli do rozpostarcia się dyluwialnych 
zaledwie na dziesiątki lat. W geologicznem pojęciu czasu inwazya 
północnych lodów w obszar karpacki była zjawiskiem przemijają- 
cem, a nawet znikomem 5 
Zanim brzeg dyluwialnej pokrywy lodowej doszedł do pierw- 
I najwiek lopodobieñ rzyznaé trzeba stosunkowo bardzo skrom- 
ierg Deeckego (Betrachtungen zum Problem: des Inlandeises. Zeitsch. 
gege e = . Ges 58, Monatsber. str 
Heim, eleng e Pakre a str. 178 i 179. Rink, Die dáni- 
schen Untersuchungen in Grönland. Peterm Mitteil., t. 34. 1888, str. ep i109. . 
" il 
Grónl z 6, 
3) Brak morfologicznie wyr wa moren u południowej grani cy dyluwial- 
nej pokrywy lo nc Nikitin (loc. cit., str. 26) przypisuje po części temu, że lody 
u najdalszych grani SC afropen krótko trwały. 
, loc. cit r. 8. 
5 Geinitz(Wesen = ned der Eiszeit, Arch. d, Naturgesch. Mecklenb., 
t. 59, 1905, str. 25) równiez doszedl do wniosku, że północne lody u swych naj- 
dalszych granic musiały krótko trwać 
