GLACYALNE ZJAWISKA WZDLUZ KARPAT 21 
ogranieza się zaledwie do małej części dyluwialnej epoki. Taksamo 
lokalnem jest chronologiczne znaczenie eolieznej fazy D, która roz- 
wijala się w o Poj zależności od rozmiarów pokr wy lodo- 
wej. W eza e, gdy u cofającego się brzegu lodów rozszerzało się 
panowanie dw pólnoena Europa naebodñta sig jeszeze w lo- 
dowej epoce. 
Brzeg 
S zachodnio- Niz , 
z 
s galicyjskich galicyjski niemiecki —— 
Karpat 
g 
S 
ES R 
S 
s 
B Ei | G 
>` A 
Rees mam? 
s 
$ PF 
* 2 2 
Ki 
A 
a 
= PM doti utwory aż do najmłodszych włącznie. — EK, neodyluwialna faza 
iczna. — 4, inflacya (loess) — d, deflacya (piaski, wydmy). — G, pokr ycie 
ice pólnoene lody. — P, preglacyalna ge e ina galiota £ r- 
patach. — A, morskie i lądowe utwor po sd eg tqua lab 
LO 
„Praeglacial* (ob. Geinitz, Die Eiszeit, "e 59 i 
7, Mieszane żwiry i erratyczne głazy. Dyluwialne iły. 
Je edyną pozostałością po inwazyi półnoenych lodów jest cienka 
warstwa mieszanych żwirów, które osadziły się z dennej moreny. 
Mieszane żwiry są najczęściej ułożone wśród masy żółtawej lub 
1) Dla uproszczenia schematu nie wdaję się „tutaj w A tę sbs A. 
Schulza (1904), według której w środkowej Europie po ma lodowacenia 
nastąpiły naprzemian po sobie dwie fazy suchego aeiee i PETA fazy wilg 
tnego klimatu. Zob. Aug. Schulz, Das Schicksal der Alpen- E P 
