42 WALERY ŁOZIŃSKI 
Z loessowego materyału, w mniejszym lub większym stopniu 
przeniesionego i przerobionego przez wodę, powstała już w obeenej 
dobie aluwialna itas która dokladnie wyściela dna dolin *). Obe- 
ene łożyska rzek są wcięte w aluwialną terasę, a brzegi tworzy 
jej stroma krawędź, zazwyczaj na kilka, eo najwięcej na 8—10 m 
wysoka. Gdzie loessowy materyał nie doznał silniejszego przero- 
bienia przez wodę, żółta glina, która tworzy wyższą część aluwial- 
nej terasy i zazwyczaj urywa się pionowemi ścianami, bardzo zbliża 
się do eolieznego loessu i nie zawsze da się z łatwością od niego 
odróżnić. Wkładki bagiennych utworów z mnóstwem roślinnego ma- 
teryału są „charakterystycznym składnikiem aluwialnej terasy, który 
wszędzie się powtarza *). 
10. Mieszane dyluwium u brzegu Zachodnich Sudetów ?). 
W porównaniu z brzegiem zachodnio-galicyjskich Karpat mie- 
h Sudetó 
szane dyluwium u brzegu Zachodnich Sudetów odznacza się nie 
tylko większą miąższością, ale także odmiennem wykształceniem. 
Podkarpackie żwiry mieszane, jakkolwiek w wielu miejscach po 
wpływem bieżącej wody zatracily swój pierwotny ustrój dennej mo- 
reny, zawsze jednak doznały stosunkowo nie zbyt silnego przero- 
bienia, gdyż ani uwarstwowanie, ani też posortowanie materyału 
nie jest dokładnem. Natomiast mieszane dyluwium u brzegu Sude- 
tów okazuje ogromną przewagę fluwioglacyalnego wykształcenia, co 
świadezy, że przy osadzaniu się dyluwia nych utworów woda ode- 
grała bez porównania większą rolę, niż same lody. Serya mieszanego 
dyluwium składa się w przeważnej części z doskonale posortowa- 
nego i uwarstwowanego materyału, udział zaś gliny z okruchami 
skał o charakterze dennej moreny jest o wiele mniejszy. Ta glina 
lodowcowa, zaznaczona na mapach geologicznych Dathego jako „Ge- 
schiebelehm*, zawiera mnóstwo okruchów skał, bez porównania 
tów bardzo ezesto dorównywa zupełnie podkar ackim „żwirom 
mieszanym“, a różnica nazw, jakie utarły się w literaturze, jest 
tylko formalną kwestyą*) i bynajmniej nie przeczy prawidłu, że 
Ob. Łoziński, Vide pend str. 379—383, gdzie obszernie omówi- 
łem pada i budowę aluwialnej terasy (Auelehmterrasse). 
2) Alth znalazł Mis wkladki "io z licznemi resztkami roślin w aluwial- 
nej rasie Białej koło Tuchowa. Zob. Spraw. Kom. fizyogr., t. 11, str. (226). 
r 
Zgodnie z Partschem (Schlesien. T. 1, str. 53 i 54) przyjmuję rów 
it a Nisy jako granice Wscho am: i Zachodnich Sudetów 
1) Ze podkarpackiego dyluwinm mieszanego tak niepodzielnie przyjęła 
się nazwa d rni ci żwirów*, przyczyną eg jest bez watpienia dominujacy 
EL AN IE S PENIS 
