48 WALERY LOZINSKI 
laeznie z dyasowyeh utworów (Rotliegendes) oraz porfirów i dzieki 
temu odznacza sie ciemno-czerwoną barwą, która już z daleka wpada 
w oko. Wśród tych żwirów znachodzą się rzadko okruchy, półno- 
enych skal!) W górę rzeki północny materyał sięga aż do Scinawy 
Średniej, gdzie w jednym z dołów w krawędzi terasy znalazłem 
dużą bue krzemienia z bałtyckiej kredy *). Zdaniem Friedricha 
tylko dolna część terasy, zbudowana z jasnych piasków i żwirów, 
osadziła się w zatamowanem jeziorze, górna zaś część miała powstać 
dopiero po ustąpieniu lodów 3). W takim razie jednak niepodobna 
wyjaśnić, skąd wzięły się okruchy północnych skał w górnej części 
terasy; z rozmycia glacyalnych utworów z pewnością nie pochodzą, 
skoro w okolicy Ścinawy Średniej i Dolnej stoki doliny powyżej 
terasy są pokryte tylko miejscowymi produktami zwietrzenia i gli- 
nami, które bardzo dobrze są odsłonięte w kilku cegielniach. Wobec 
tego raczej przypuścić należy, że żwirowa terasa jest resztką roz- 
ległego stożka napływowego, który został usypany przez Ścinawę 
w jeziorze, zatamowanem wskutek wkroczenia półnoenych lodów 
w dolinę. Materyal północny wśród rzecznych żwirów terasy dostał 
się do nich drogą spławu przez oderwane bryły lodu, pływające 
w zatamowanem jeziorze. 
pływ półnoenych lodów na odpływ wód z zachodnich Su- 
detów nie kończy się na przytoczonych śladach zatamowania 
Dzięki bardzo stromym stokom jary te są w rzeźbie Sudetów zja- 
wiskiem zupełnie obcem i nie mogą z nimi iść w porównanie gleb- 
sze nawet, ale bardziej rozwarte parowy potoków w górach Sowich 
(Eulenbirge) lub w obszarze dyasowych utworów (Rotliegendes) na 
południe od węglowego zagłębia Waldenburga. Pomimo niewielkiego 
wzniesienia okolicy wspomniane jary zbliżają się raczej do zwężo- 
nych ujść (Klammen) alpejskich potoków i tak samo powstały 
1) Friedrich, loc. cit., str. 17. ; 
2) Pomimo zawartości północnego materyału nie można porównywać rze- 
cznych żwirów w terasie Scinawy z tym typem podkarpackich żwirów mieszanych, 
który doznał przerobienia przez wodę. Żwiry w terasie Ścinawy różnią się nie 
tylko większą miąższością, ale zarazem są czysto rzecznym utworem z typowemi 
właściwościami. Nadto okruchy północnych skał są stosunkowo bardzo rzadkie 
i pojawiają się tylko sporadycznie. ` 
3) Friedrich, loc, cit., str. 19. 
