50 WALERY ŁOZIŃSKI 
należy według wszelkiego prawdopodobieństwa przypisać SE 
jącym okolicznościom 
1. Wzdłuż zachodnio- -galicyjskich Karpat północne lody po- 
siadaly czysto południową ekspozycyę, wskutek czego ich powierz- 
chnia przy brzegu była stromo nachylona, a grubość szybko ma- 
lała (p. str. 19). Natomiast wzdłuż Zachodnich Sudetów, gdzie brzeg 
północnych lodów był wystawiony przeważnie na SW , ich po- 
wierzchnia nie obniżała się tak szybko, ani też grubość nie zmniej- 
szała się do tego stopnia, co u karpackiego brzegu. 
W Zachodnich Sudetach neodyluwialna faza eoliczna nie 
wystąpiła tak silnie, aby mogła yos vq da znikniecie lodów, jak 
u brzegu géiert uecht? arp 
wyjasnienia malej grubości północnych lodów w brze- 
żnych bod. nalezaloby takze i to wzigé pod rozwage. ze góry 
kieleeko-sandomierskie mogły bardzo łatwo odegrać rolę poprze- 
cznej zapory, która utrudniała dopływ lodów z północy do zacho- 
dnio-galicyjskich Karpat!) Przypuszczenia tego na razie nie można 
uzasadnić, gdyż dyluwialne utwory w najbliższem otoczeniu gór 
kielecko- sandomierskich są jeszcze za mało zbadane. 
5 Zgadzalby m. z tem n Ze podkarpackie klacz mieszane dopiero 
na południe od Przemyśla, w dolinie Wiaru staje się grubszem i przybiera flu- 
wioglacyalne Wu, zs u brzegu Zachodnich. Sudetów ps str. 35). 
TRESC. 
Str. 
1. Wstep 3 
2. Bratis strofa północnego dylaw 4 
3. Rozprzes pó żę lodów i pr morfologia karpackiego brzeg 6 
4. Rozszerzanie się lodów na stokach głównych vies LU ich 13 
5. Długość je pci lodowych w poa —— 
6. Grubość i czas zatrzymania się północnych Sep wu | karpackiego brzegu 17 
7. Mieszane y i erratyczne głazy EEN ił 
8. Wpływ inwazyi północnych d na Mud. dul brzeżnych Karpat 35 
9. Krajobraz karpackiego brzegu w Zachodni al 9 
0. Mieszane dyluwium u brzegu Zachodnich Südet sów . 42 
+ 
