52 
CR 
PRE A 
Ryc. 1. 
Podłużny przekrój dolinki z krasowymi objawami między Sanką a doliną 
Mnikowską (podług oryg. zdjęcia wojsk. 1 : 25000). 
WALERY ŁOZIŃSKI 
wytwarzać lejkowate zagłębie- 
dzą się w samem dnie doliny, 
które w tem miejscu nie po- 
siada jednostajnego spadku, jaki 
odpowiadałby erozyjnemu dzia- 
łaniu bieżącej wody w stałym 
kierunku, ale przeciwnie, bar- 
dze nierównem ukształtowaniem 
zdradza przeważający wpływ 
podziemnych zapadnigé. Wobec 
tego jest rzeczą pewną, że na- 
sze lejki powstały — podobnie, 
jak np. lejki wśród dewońskiego 
wapienia na Morawach — wsku- 
tek zapadania się podziemnych 
wydrążeń. 
Zaraz poniżej grupy lej- 
ków dolina pogłębia się, a spa- 
dek staje się większym (ryc. 1). 
Po prawej stronie wznoszą SIĘ 
pionowe ściany skalistego wa- 
ienia, a u ich stóp leżą na dnie 
doliny olbrzymie bryły tegoż wapienia, które dochodzą wielkości chaty. 
agromadzenie tych ogromnych brył nie mogło powstać wskutek pod- 
mywania stoków przez bieżącą wodę 1), ale przedstawia resztkę skle- 
pienia, które załamało się ponad wydrążeniem wewnątrz wapienia, 
1) W takim razie bowiem musiałyby odsłaniać się pod wapieniem, utwory 
