56 W. ŁOZIŃSKI 
padku predyspozycya polegała na tem, że pochyłe zbocze jest po- 
kryte grubą warstwą nieprzepuszezalnej gliny. Podnietą zaś była 
nie boczna erozya, ale jedynie nadmierne przesiąknięcie gliny wodą 
wskutek częstych i obfitych opadów atmosferycznych, jakimi za- 
znaczyło się ubiegłe lato. ; 
rzezne pasma karpackie na południe od Tarnowa i Brzeska 
przeważnie pokrywa żółta, ciężka glina, która swoją nieprzepuszezal- 
nością wybitnie odróżnia się od typowego loessu. W okolicy Grom- 
mnika, Zakliczyna i Czchowa glina ta otula stoki tak grubym pła- 
szczem, że odkrywki starszych utworów, a mianowicie ciężkowie- 
kiego piaskowca i eoceńskich iłów, są nadzwyczaj skąpe. Ta sama 
glina pokrywa również stoki doliny nikłego potoka, wzdłuż której 
gościniec z Gosprzydowej schodzi do Tymowej. Wskutek obfitych 
atmosferycznych opadów gruba warstwa gliny na lewym stoku 
wspomnianej dolinki do tego stopnia przesiąkła wodą, że nie mogła 
dalej utrzymać się w równowadze na pochyłem zboczu i jak gęsto- 
płynna masa zaczęła spływać strumieniem, na kilkanaście metrów 
szerokim, który wyszukał sobie najlepszą drogę w małej debrze, 
zarośniętej krzakami. Ryc. 1 i 2 przedstawiają widok strumienia 
gliny według fotograficznych zdjęć, których dokonałem d. 2 wrze- 
śnia 1908 r. Dokładne położenie na szczegółowej mapie 1) oznaczam 
w ten sposób: około 1 km na NWW od karczmy (284) u zbiegu 
gościńców z Brzeska i z Lipnicy, a około 1:2 km na S od A 331. 
Gdy się patrzy z pewnej odległości, zjawisko to jest najwierniej- 
szym modelem lodowca. Miejsce, z którego wśród ornego pola usuwa 
się glina, otoczone pionową ścianą, wygląda jakby lodoweowy cyrk, 
a zesuwający się stąd strumień gliny zupełnie przypomina Je: 
zyk lodu. 
Według opowiadania okolicznych rolników zesuwanie się gliny 
zaczęło się w czerwcu i stopniowo doszło do takich rozmiarów, w ja- 
kich widziałem i fotografowałem to zjawisko d. 2 września 1908 r. 
Odniosłem przytem wrażenie, że usuwanie się gliny jest jeszcze 
w pełnym toku. Powierzchnia strumienia gliny była pocięta gęste- 
mi, poprzecznemi bruzdami, po których można było poznać, że usu- 
wanie się gliny odbywało się schodkami (staffelartig). Wskutek tego 
strumień gliny składa się właściwie z niezliczonych schodków ( Staf- 
feln), pokrytych ścierniskiem. Miejsce bowiem, gdzie glina zaczęła 
się zesuwać 1 spływać na dół, było dotąd ornem polem i zasiane 
zbożem. Oprócz tego zesuwają się razem ze strumieniem gliny dwa 
krzaki. rosnące na jej powierzchni. 
O kilkaset metrów dalej w dół dolinki, t. j. ku SE, widać 
było na tym samym stoku drugi, mniejszy język gliny. Język ten 
1) Ark. Bochnia— Czchów (6, XXIII). 
