64 JÓZEF SIEMIRADZKI 
W podłużnym przekroju tkanka gabezasta, zloZona z pierścieni 
okrągłych, mało tylko wydłużonych pęcherzyków, zajmuje nieco 
więcej niż połowę średnicy. W środkowej części kielicha dna re- 
gularnie poziome, przechodzą niekiedy stopniowo w gabezasta tkan kę 
obwodową. Granica środkowej części wypełnionej dnami poziomemi, 
i zewnętrznej — gąbczastej, zazwyczaj ostro zaznaczona. Kielich 
płytki, o płaskiem dnie, zajmuje cokolwiek więcej niż połowę śre- 
dniey. Septa proste, w środku mało tylko zwinięte, na obwodzie 
bardzo grube, zwężają się klinowato ku środkowi do połowy swej 
długości, potem naraz są cienkie. Septa drugorzędne znacznie o 
pier "wszorzednyeh krótsze, rzadko przekraczają połowę długości 
tamtych. Na przekrojach poprzecznych widać gęste listewki pio- 
nowe na septach, tworzące w przekroju spółśrodkowe pierścienie. 
Od C. heterophyllum ze środkowego pases rózni sie ten gór- 
nodewoński gatunek znacznie mniejszem nieciem septów pierw- 
szorzędnych w środku, oraz obecnością rol septowych. 
rzeziny, górny wapień koralowy. 
4. Cyathophyllum vermiculare Gf. 
1868. "i vermiculare pl O rozwoju średniego ek dewońskiego CN 
dzy Grzegorzewicami a wioskami Skaly i Zagaje, s. 
1896. C. Pidan var. polonica Gürieh, 1. e. str. 180. 
Kształt korala wysoko stożkowy. Septa pierwszorzędne w licz- 
bie około 40, proste, zwijają się w środku w fałszywy słupek, wy- 
pełniający całą część środkową. Grubość tego słupka wynosi 1/; 
średnicy. W przekroju podłużnym środkowa ta część korala przed- 
stawia się w postaci pionowych, wężykowato falistych prążków. 
Pęcherzyki wewnętrznej tkanki przylegają bezpośrednio do słupka, 
są wielkie, ukośnie w dół skierowane; na obwodzie widać warstwę 
zewnętrzną poziomych pęcherzyków; reszta ich natomiast układa się 
w lejkowate warstwy. Układ poprzecznych przegródek pomiędzy 
septami ten sam co u C. heterophyllum. Septa drugorzędne bardzo 
krótkie i cienkie. 
Skały, Sitka. 
b. Cyathophyllum quadrigeminum Gf. 
1826. C. quadrigeminum Gf., Petref. Germ. a ier, tb. 18, te. ENT 
1866. F VPE PR ra úndrigeminum Ludw tab. 68, 
Astrophloeoci che impressus Ludwig, e t. 70, fg. 5 
1881. qa qua LN ter, Zeitschr. d. Dentsch. Geolog, Gesell. 
3, f prs 
1886. C. eer Frech, lie d. Mitteldevon, str. 72, tb. 3, fg. 1. 
ny okaz ze Skal posiada kielich sześciokątny. Septa w licz- 
bie dus BO, liezniejsze przeto niż u C. hezagonum. Stan zachowania 
niedostateczny. 
Skał 
