18 WALERYAN KLECKI 
sig mozna, jak dalece poglady te sa ze soba sprzeezne i po wie- 
kszej części oparte juzto na dowolnych hipotezach, już też na 
subjektywnych wrażeniach lub dorywczych obserwacyach. Nawet 
nazwy różnych szczepów bydła są do tego stopnia nieustalone, że 
nieraz niewiadomo. czy ta sama nazwa, używana przez rozmaitych 
autorów, nie stosuje się do różnych odmian bydła i czy rozmaite 
nazwy nie są używane w zastosowaniu do tej samej odmiany. I tak 
Graff (1890) identyfikuje bydło nadwiślańskie z żuławskiem, któ- 
remu przypisuje pochodzenie holenderskie. Natomiast „Delegacya 
do zbadania ras bydła krajowego*, wybrana przez b. Towarzystwo 
rolnicze w Królestwie Polskiem, odróżniała (1860) bydło powiślań- 
skie od żuławskiego. Ostromęcki (1903) identyfikuje bydło po- 
wiślańskie z żuławskiem, a co do bydła białogrzbietego i nadbu- 
żańskiego twierdzi, że w każdym razie należy ono do tej samej 
grupy, co tamto, i nie wyłącza możliwości, że wszystkie te nazwy 
ys 
stosuja sig do tej samej odmiany. Nitkowski natomiast (1904) 
w bydle wreszcie bialogrzbietem, wzgl. powiślańskiem, przypomi- 
nającem bydło Pustertal. przeważa już to brachycephalus, już też 
frontosus !). 
Zestawienie tych różnie w poglądach rozmaitych autorów do- 
statecznie wykazuje, że dla zbudowania odpowiadającej rzeczywisto- 
ści systematyki bydła krajowego, nie wystarczają ogólne poglądy 
i dorywcze spostrzeżenia, lecz potrzebne są gruntowne studya. Nie 
1) według pracy z r. 1903; w pracy bowiem zr. 1904 Moszyński także 
w Żuławskiem bydle widzi przewagę typu brachycephalus lub frontosus. 
