perfieere non potui, continuaturus dum vixero; interim 

 quae no vi proponam; qui paucas quae restant bene 

 absolvit plantas, omnibus magnns erit Apollo!» Glas- 

 ses plantar. \7k7 p. .^86. Также въ другомъ мѣсгпѣ: 

 «Methodus naturalis primus et ultimus fini^ Bota- 

 nices est et erit.» Phil bot. 



Неутомимый Гертнеръ , коего безсмертному 

 произведенію двадцатилѣтняго труда сама знаме- 

 нитая Парижская Академія наукъ присудила вто- 

 рое мѣсто въ числѣ всѣхъ подвинувшихъ въ наше 

 время науку сочиненій , Гертнеръ чувствуя всю 

 важность карпологіи и, ревнуя по истинѣ съ нѣ- 

 котораго рода упрекомъ, говоритъ о Линнеѣ сле- 

 дующее : « Qui (Linnaeus) non solum disertis ver- 

 bis declaravit florem longe prœferri debere fructui 

 in determiuandis generibus, sed qui etiam ad teno- 

 rem hujus falsi dogmatfs, toties genera sua alienis- 

 simis adulteravit speciebus, qui plurimos suos fruc- 

 tuum characters, non ex natura, sed ex solis Tour- 

 neforlii, Plumieri, Rheedii, Commelini etc. iconibus 

 ita hausit, ut simul quoque omnes eorumdem men- 

 das et errores suos fecerit et subinde auxerit ; ant 

 qui , si taies defuei e fontes , fructus saepe adeo 

 negligenter et quasi ex insommio descripsit, ex. gr. 

 in Coldenia, Eriocaulo, Scoparia, Cepbalantho, Nau- 

 clea, Trollio etc ut ubique luculenta summi sui fruc- 

 tuum contemtus dederit testimonia. ( * ). » 



(*) Jos. Gärtn de fructib. et seminib. plantar. Vol. II. prsefa- 

 tio p. IV. 



