3° 



zich met zijne discipelen onderhield, door een toeval getroffen. Een lang- 

 zame achteruitgang van krachten en geestvermogens was daarvan het 

 gevolg. In 1776 zeide hij het werkzame leven voor goed vaarwel, en op 

 den ioden Januari 1778 blies hij, in den ouderdom van 70 jaar, 7 maan- 

 den en 18 dagen, den adem uit. 



Zijn dood, hoe weinig onverwacht, werd door al wat wetenschap lief 

 had zeer diep gevoeld en gaf in bijna alle landen aanleiding tot demon- 

 stratiën, die van grooten eerbied voor den genialen natuuronderzoeker 

 getuigden. In Zweden zelf werden gouden eerepenningen uitgeloofd voor 

 eene lofrede en een grafschrift op den afgestorvene, en daarenboven, op 

 bevel des konings, die de zitting der Koninklijke Academie bijwoonde, 

 waarin de lijkrede op Linné werd uitgesproken, eene gouden medaille 

 ter zijner herinnering geslagen, aan welker eene zijde zijn borstbeeld 

 prijkte, met een bloeienden tak der naar hem genoemde Linnaea 

 borealis en het Latijnsche randschrift: Carolus Linnaeus, Archiater 

 Regius, Eques, Auratus (d. i. Karel Linnaeus, Koninklijk Oppergenees- 

 heer, Ridder, met goud Bekroonde), terwijl de andere eene treurende 

 Cybele deed zien, met een sleutel in de hand en omringd door voorwer- 

 pen uit de 3 Rijken der Natuur, omsloten door de woorden : „Deam luc- 

 tus angit amissi", (d. i. Droefheid over haar verlies breekt haar het 

 hart). — Zeer opmerkelijk onder de aangebrachte dieren, was een beer, 

 op wiens rug een aap had postgevat. Deze voorstelling zinspeelde op 

 eene plaats uit de voorrede van de laatste uitgave van het Systema Na- 

 turae, waarin Linné hen, wier bittere en grievende kritiek hem wel on 

 aangenaam geweest was, maar tot geen wederantwoord had kunnen ver- 

 lokken, met deze woorden, die wij vertaald wedergeven, te gemoet was getre- 

 den: „Ik heb het hoongelach der grijnzende satyrs en de uitgelaten vroolijk- 

 heid der apen, die mij op de schouders gesprongen zijn, rustig verdragen." 



In het buitenland werden gedenksteenen, cenotaphen, borstbeelden voor 

 hem opgericht; geleerde genootschappen naar hem geheeten; portretten 

 van hem in het licht gegeven; medaillons naar die portretten vervaardigd. 



Linné liet slechts één zoon na, die, reeds op 22-jarigen ouderdom tot 

 hoogleeraar benoemd, en tot opvolger zijns vaders aangewezen, de door 

 dezen opengelaten plaats ven-uilen kwam. Hij overleefde zijn vader ech- 

 ter slechts 5 jaren. Ongehuwd gebleven, daalde met hem de roemrijke 

 naam van zijn geslacht ten grave. 



Toen zijn stoffelijk overschot op den 3osten November 1783 in de dom- 

 kerk te Upsala naast dat zijns vaders was bijgezet en de bij die plech- 



