2 9 



letterkundigen arbeid werd opgezet door zijne „Philosophia botanica" : 

 een wetboek voor de beoefenaars der plantenkunde, en zijne „Species 

 Plantarum : een beredeneerden Catalogus van 1200 bladzijden, waarin 

 de in 1753 bekende 7300 soorten van gewassen opgesomd, gerangschikt 

 en op bondige wijze beschreven waren. 



Het laatste werk, waarin Linné al wat hij voor het plantenrijk gedaan 

 had, in een beknopten vorm had weergegeven, en van welks groote 

 wetenschappelijke waarde hij dan ook doordrongen was, werd door hem 

 opgedragen aan den vorst en de vorstin van Zweden. De koning ver- 

 leende hem daan-oor de ridderorde van de Poolster; en toen nu een 

 professoraat in de plantenkunde te Madrid, met eene jaarwedde van 

 2000 piasters, de vrije uitoefening van zijn godsdienst en zijne verheffing 

 tot den adelstand, hem van wege de Spaansche Regeering werd aange- 

 boden, doch hij voor al die eerbewijzen bedankte, meende de Zweedsche 

 Regeering hem daarvoor hare erkentelijkheid niet welsprekender te kun- 

 nen betuigen dan door hem in den Zweedschen adel op te nemen, waar- 

 om hij dan ook sedert het jaar 1757 niet meer Linné, maar von Linné 

 genoemd werd en zich aldus onderteekende. 



Eindelijk viel hem nog de onderscheiding ten deel, voor zijne verhan- 

 deling over de Laplandsche Alpen met twee gouden medailles door de 

 Zweedsche Akademie, en voor eene verhandeling over het bestaan van 

 geslachten bij de planten met 100 dukaten door de Russische Regeering 

 begiftigd te worden. 



Tusschen de jaren 1760 en 1774 vlood het leven van Linné vrij kalm 

 daarheen. Van lieverlede een vermogend man geworden, werd hij in 1760 

 bezitter van het landgoed Hammarby, op eene mijl afstands van Upsala, 

 waar hij voortaan de zomers doorbracht en voor toehoorders uit vreemde 

 landen, tot het geven van onderricht, zich nog altijd beschikbaar stelde. 



In 1771 — na 30 volbrachte dienstjaren — meende Linné dat de 

 tijd gekomen was om zijne betrekking neder te leggen. Hij was nu 64 

 jaar en verlangde naar rust. De koning echter gaf aan dat verlangen 

 niet toe, vreezende, de universiteit van Upsala daardoor van haren glans 

 te zullen berooven. Diensvolgens werd hem verzocht, niet verder op zijn 

 ontslag aan te dringen en, als teeken der dankbaarheid voor zijne berus- 

 ting in den wensch des monarchs, de verdubbeling van zijn jaargeld en 

 twee hofsteden ten geschenke aan te nemen. 



Tot in Mei van het jaar 1774 bleef Linné in het genot eener tamelijk 

 goede gezondheid. Toen echter werd hij in den plantentuin, terwijl hij 



