23 



Maar niet alleen leerzaam voor hemzelven, ook bij uitnemendheid vrucht- 

 baar voorde botanische wetenschap, zoowel als voor zijn eigen roem, waren 

 de uren op de Hartecamp gesleten. Eene reeks van werken werden daar 

 voor de pers door hem gereed gemaakt, en daaronder, kort vóór zijne 

 afreize, de „Hortus Cliffortianus", waarvan wij zooeven gewaagden: een 

 beredeneerde catalogus van de plantenschatten in de Hartecamp, in 

 folio uitgegeven en met 32 platen versierd, waartoe Wandelaar de tee- 

 keningen en Ehret de kopergravuren geleverd had. Deze catalogus was 

 het kostbaarste werk, ooit door Linné uitgegeven, en werd dan ook door 

 Chfford, die er vele duizenden guldens aan had te koste gelegd, 

 bestemd om als geschenk te dienen voor wetenschappelijke instellingen 

 en beroemde personen. 



De vrijgevigheid van Clifford stelde Linné reeds in het jaar 1736, 

 het eerste dat hij op het buitenverblijf zijns begunstigers doorbracht, in 

 staat, eene reize naar Engeland te ondernemen, wel is waar hoofdzakelijk 

 bestemd om tot de vermeerdering der schatten van de Hartecamp bij 

 te dragen, maar tevens om hem de gelegenheid te verschaffen, aldaar 

 met zijne beroemde vakgenooten persoonlijk kennis te maken. Van Juni 

 tot September was hij er ijverig werkzaam om bijeen te zamelen wat hij 

 machtig konde worden, en Clifford vond zich dan ook, bij zijne terugkomst, 

 rijkelijk beloond voor de geldelijke opofferingen, welke hij zich getroost had. 



Als eene bijzonderheid, op deze reize betrekkelijk, deelen wij nog mede, 

 dat Linné, vóór hij vertrok, van Boerhaave een aanbevelingsbrief ver- 

 zocht en verkregen had voor Sloane, een der beroemdste beoefenaren 

 der natuurwetenschappen te London, doch dat deze brief juist het omge- 

 keerde te weeg bracht van wat in de bedoeling des schrijvers gelegen 

 had. Zijn Latijnsche inhoud, maar dien wij thans vertolken, bestond uit 

 de volgende regels : ,,De overbrenger van dezen brief is de eenige, 

 waard om U te aanschouwen en door U aanschouwd te worden. Wie 

 U beiden bij elkander ziet, verlustigt zich in den aanblik van twee 

 mannen, wier evenbeeld nauwelijks op deze Aarde zal zijn weer te vin- 

 den." De reeds vrij bejaarde Engelsche geleerde, die zich aldus door 

 Boerhaave met den jeugdigen Linné op ééne lijn zag stellen, vond 

 zich daardoor eenigerrnate achteruitgezet — in allen gevalle onaangenaam 

 getroffen, en Linné vond bij hem dan ook geenszins het onthaal, waarop 

 hij, met zulk eene aanbeveling van een der beroemdste mannen van 

 Europa, had durven hopen. 



Onder de eerbewijzen, welke Linné in ons vaderland ten deel vielen, 



