17 



langrijkheid toenemend; waar een reusachtig aquarium, ten gerieve ook 

 der studeerende jongelingschap in het verschiet — waar dat alles ge- 

 tuigt van eene liefde voor de natuur en hare voortbrengselen, geheel in 

 overeenstemming met den gloed, die den grooten meester bezielde in den 

 tijd, toen het penseel zijne gelaatstrekken trachtte te vereeuwigen. 



De wetenschappelijke uitkomsten zijner reize, voor zoo verre zij op 

 het plantenrijk betrekking hadden, werden door Linné eerst, in beknop- 

 ten vorm, in zijne Florula japonica, later uitvoeriger in zijne Flora ja- 

 ponica neergelegd. Wat verder in zijne aanteekeningen voorkwam, werd 

 niet aan de pers toevertrouwd, maar nu en dan door zijne leerlingen 

 bij het samenstellen hunner proefschriften bekend gemaakt. De Florula 

 japonica behoort, van hoe weinig omvang ook, tot de belangrijkste werken 

 van Linné, omdat daarin de allereerste poging door hem gedaan werd 

 om de nieuwe rangschikking der planten, waarmede hij later zijn roem 

 zou vestigen, ter vervanging van het stelsel van Tournefort in te 

 voeren. 



Als blijk harer waardeering van wat door hem verricht was, be- 

 noemde het Koninklijk Genootschap der Wetenschappen te Upsala onzen 

 koenen reiziger tot haar medelid. 



Het kan ons niet verwonderen, dat bij Linné, thans tot de gewone 

 orde van zaken teruggekeerd, en met de zorg voor zijn onderhoud be- 

 zwaard, het denkbeeld opkwam, zijne gaven dienstbaar te maken aan 

 de opleiding zijner jongeren, en dat hij daartoe geen beter middel wist 

 uit te denken dan het aankondigen van eenige lessen, te meer omdat 

 hij hoopte, zijn pas gevestigden naam daardoor eenigen meerderen luis- 

 ter bij te zetten. De uitkomst bewees, dat hij zich geene te overdreven 

 voorstelling van zijne gaven gemaakt had. Met buitengewone belangstel- 

 ling werden zijne lessen aangehoord, en weldra mes de hem betoonde 

 gunst in die mate, dat de stroom der academische hoorders eene andere 

 richting nam en de leerzalen der wettig aangestelde hoogleeraren verla- 

 ten werden. 



Tot zijne groote teleurstelling moest Linné echter weldra ondervinden, 

 hoezeer menschelijke berekeningen kunnen falen. De hoogleeraar Rosen 

 toch, met het onderwijs in de plantenkunde belast, wist weldra te be- 

 werken, dat aan zijn mededinger, van hoogerhand, het sluiten zijner 

 lessen werd voorgeschreven, en dat wel op grond, dat hij den doctora- 

 len titel niet verworven had, en dus zondigde tegen de verordeningen, 

 op het Hooger Onderwijs in Zweden van kracht. 



