II 



mogen verwachten; en toen hij dan ook in het jaar 1724 aan het gym- 

 nasium te Wexio geplaatst werd om daar de lessen in de dogmatiek, 

 het Hebreeuwsch, en andere, voor toekomstige godgeleerden bestemde, 

 lessen te volgen, bleek het zeer spoedig, dat de jongeling te weinig let- 

 terkundig ontwikkeld was om ze met vrucht te kunnen aanhooren, en 

 meende men, nadat talrijke vermaningen om zich met meer ernst op de 

 theologische wetenschappen toe te leggen niet gebaat hadden, terwijl 

 daarenboven nog voortdurend aan Flora geofferd werd, den prediker 

 Linn/Eus den raad te moeten geven, zijn zoon van de studie te nemen 

 en eene andere loopbaan voor hem te kiezen. — De vader, wiens vu- 

 rigste wensch het steeds geweest was, zijn zoon in zijne eigen voetstappen 

 te zien treden, deed nog ééne poging om dezen voor zijn lievelingsdenk- 

 beeld te winnen; maar, toen Karel hem openhartig had medegedeeld, 

 dat hij met den allersterksten weerzin tegen de godgeleerde studiën ge- 

 kant was, hield hij niet verder aan, en kwam het denkbeeld bij hem op, 

 zijn zoon bij een schoenmaker in de leer te doen. 



Zoo bevond zich dan Karel Linné op zijn iSe jaar in denzelfden 

 toestand als meer andere beroemde mannen : een Luther, een Tycho 

 Brahe, een Schakespeare, een Voltaire, een Tournefort, een Boer- 

 haave, voor wie allen, een tijd lang, eene geheel andere toekomst bestemd 

 was geweest als die zij later te gemoet snelden. Gelukkig echter werd ook 

 voor hem het zwaard van Damocles tijdig uit den weg geruimd, en 

 komt aan den provincialen arts te Wexio, Johannes Rothmann, die 

 tevens het leeraarsambt in de natuurkunde aan het gymnasium dier stad 

 bekleedde, de eer toe, den jongeling voor geestelijken ondergang gered 

 en voor de wetenschap bewaard te hebben. 



Diep bewogen met het lot, dat zijn jeugdigen vriend beschoren scheen, 

 en, evenals Lanarius, overtuigd van den allergelukkigsten aanleg van 

 den jongen Karel, had Rothmann het er op gezet, den predikant Lin- 

 NjEUS tot andere gedachten te brengen en hem de gaven zijns zoons 

 van hare lichtzijde te leeren kennen. Het kostte hem echter zeer veel 

 moeite, zijne bedoelingen door te drijven, en eerst nadat hij den vader 

 beloofd had, zijn zoon gedurende de nog overige studiejaren bij zich in 

 huis te nemen, voor zijn onderhoud zorg te dragen en hem bij zijne 

 studiën, die thans aan de geneeskunde gewijd zouden zijn, de noodige 

 hulp te verschaffen, werden zijne plannen goedgekeurd, en mocht de 

 jonge Linné het voorrecht smaken, van nu aan geene ernstige hinder- 

 palen meer aan zijne neiging te zien in den weg gesteld. 



