0“ DANIEL WIERZBICKI. 
Wspomnienie pośmiertne. 
Dr. Wierzbieki urodzony w Krakowie dnia 31 grudnia 
1838 r. ukończył w r. 1862 dawny Instytut techniczny, a zło- 
żywszy w roku następnym egzamin dojrzałości przeszedł na Uni- 
wersytet Jagielloński. W r. 1865 mianowany zastępcą adjunkta 
Ol 
Ж. 
zamianowany adjunktem prowizorycznym, pozostał nim do ро- 
łowy maja 1819. W ciągu tego czasu uczył matematyki od 1865 
do 1875 w gimnazyum św. Anny, a następnie w szkole realnej. 
Otrzymawszy w r. 1870 stopień doktora filozofii, mianowany zo- 
stał dnia 17 maja 1875 adjunktem stałym. W roku 1869 wszedł 
jako ezłonek do Komisyi fizyograficznej, w której od r. 1877 był 
sekretarzem Sekeyi meteorologieznej. Był również członkiem ko- 
respondentem b. Towarzystwa nauk ścisłych w Paryżu, członkiem 
Komisyi balneologicznej, Towarzystwa astronomicznego w Niem- 
czech, meteorologicznego austryackiego w Wiedniu i członkiem 
wydziału Towarzystwa tatrzańskiego. 
Sprawozdania roczne Komisyi fizyograficznej 
obejmują od r. 1873 jego spostrzeżenia zboczenia i nachylenia 
magnetycznego, a od r. 1875 Sprawozdania o gradach w Galicyi, 
do których dołączał i sprawozdania w piorunach od roku 1879. 
Tamże zamieścił w r. 1877 Sprawozdanie z objazdu вбасу) me- 
teorologicznych i porównania barometrów w Nowym Sączu, Kry- 
пісу, Tarnowie, Rzeszowie, Lwowie. Jarosławiu i Wadowicach, 
yum, pełnił te obowiązki do grudnia 1868 r., poczem. 
