6 т. DYDUCH 
sztyn. dolina Strążysk w Tatrach, Miephohrz pod Rzeszowem, Tru- 
skawiee, Uryez. Jaremeze, Ат zel 
Р P. affinis i i P. Rathkei ва йыма bardzo zbliżonemi do siebie 
i łatwo je można ze sobą pomieniać. Wielka stosunkowo ilość 
egzemplarzy galicyjskie tych dwu gatunków pozwoliła Dollfu- 
sowi scharakteryzować dokładnie obie formy i podać MÀ bine róż- 
nice. P. Rathkei јав bardziej wypukły i węższy niż P. affinis, 
u samicy widać na grzbiecie zawsze wyraźną i wśród licznych 
plamek łatwo dostrzegalną j “эриэ” ээг podłużną linię, która u P. affi- 
nis albo zupełnie znika lub tylko słabo jest zaznaczona; u samca, 
którego cechy wogóle są ЧАРАН i małym tylko ulegają modyfi- 
kacyom, widać na exopodieie pierwszej pary re er t (odnóży 
odwłokowych) krótki tylko haczyk. natomiast u 3 P. affinis jest 
on bardzo | wyrażny i stosunkowo o wiele dłuższy. (Zob. fig. 1.i 2.) 
=“, 
~ 
> 
> 
~ 
w i йн, 
2 
> 
Pip. L Fig. 2. 
Porcellio Rathkei Brandt б Porcellio affinis ch б 
Exopodit 1. adi PE. (wedlug Exopodit 1. s. pleopodów байн 
Dollfu 
x Сонс tyczy rozsiedlenia geograficznego tego drugiego gatunku 
5 możnaby to jedynie zauważyć, że zagłębie Dunaju stanowi роіп- 
epist prine której P. affinis nie przekraeza. 
6. Porcellio conspersus Koch. 
Bardzo rzadki; jeden zaledwo okaz znalazlem kolo klasztoru 
na атут Spoty ano go tu i ówdzie, zawsze jednak w ską- 
pej ilości w lasach środkowej gr 1 w о 3 
ай 4о > Bawaryi i Czee үгтэй Ах анар зайд 
pisane powyżej g —. rodzaju Porcellio należą do gru 
PS Sis anl d ns do 2-tehawkowych з RAE 
