FAUNA KRAJOWYCH RÓWNONOGÓW. 7 
7. Poreellio seaber Latreille. 
22 Kraków, Tenczynek. Mirów, Regulice. Lipowiec, Czernichów 
Lachowice, Zawoja, dolina Małej Łąki w Tatrach, Obidza pod 
Szezawnicą, Okocim, Błażowa, Kańczuga. 
Rozsiedlony prawie na całej kuli ziemskiej w strefie umiar- 
kowanej i zimnej (Europa i Azya od hiszpańskiej Gallieyi aż po 
Kamezatke, Ameryka północna, Ascension, Tristan 4” Acunha, Juan 
Fernandez, Nowa Zelandya), unika jednak na tych obszarach pe- 
wnych okolie i jest dosyć rzadkim i dziwnym przykładem takiego 
przerywanego rozmieszczenia. 
8. Porcellio pietus Brandt. 
Zdaje się, że usposobiony jest najwięcej do pobytu w sta- 
rych zamczyskach, gdzie występuje w olbrzymich ilościach i to 
w miejscach suchych, lub przynajmniej trzyma się w sąsiedz- 
twie domów. na których można go łowić w godzinach porannych, 
1 w Tatrach może z czasem ро dokładnem szukaniu nie będą 
rzadkością; na podstawie dotychczasowych rezultatów przypusz- 
czać można, że zamieszkuje on ruiny zamków w całym kraju. 
Zresztą jest on charakterystyczny dla fauny Europy środkowej 
i pólnoenej, częściowo także dla pólnoenej Ameryki. 
9. Porcellio politus Koch (пес Budde Глад). 
wnosić wolno, rozpowszechniony w całej Galieyi, jednak wy 
stępuje w małych ilościach. Należy go odróżnić od innego ga- 
tunku (Р. Gallicus Dollfus) rozsiedlonego w Europie zachodniej 
i południowej, a opisanego przez Budde-Lund'a razem z właściwym 
P. politus pod tą samą nazwą. Obie formy pod względem ogólnego 
wyglądu i zewnętrznej budowy zgadzają się prawie zupełnie i to 
tlómaezy błąd Budde-Lund'a, jednak mimo tego podobieństwa 
szczegóły w budowie pleopodów u samców dały Dollfusowi pod- 
stawę do wydzielenia nowego gatunku: P. Gallicus. Dollfus (= Р. 
politus BL. пес Koch) rozpowszechnionego w Europie południowej. 
Nazwę P. politus zatrzymał dla gatunku podanego z Czech przez 
Kocha i obecnie znalezionego w Galieyi. 
