56 KONRAD MOŚCICKI 
więc zbadane próbki w połowie wykazują korzystny (do 110/,) 
i w połowie mniej zadawalający skład, ale w przecięciu қалған 
się do średniej normy, powyżej bowiem 18%, materyj białkowa- 
tych miały tylko dwie próbki (Nr. 10 i 21). Promiński мане" 
w zbadanych krajowych jęczmionach ciał proteinowyeh $rednio 
11: 330/, t.j. cy frę bardzo zbliżoną do oznaczonej przeze mnie. 
ximum 1:2189/, i minimum 0'8490/,. Liczby te są bardzo blizkie 
tych, jakie otrzymali Heine i Promiński. pierwszy bowiem PaL 
wal w suchej | masie jęczmienia 0:885 —1:1829/,, drugi 0*70—1:170/,. 
tyczy stosunku azotu do kwasu fosforowego, to na 
jedną нас azotu przypada średnio w 32 próbkach 0-581, maxi- 
mum 07725 i minimum 0:4199/). Heine znajdował na jedna część 
N średnio 0587 i to minimum 0:494, maximum 0:676, Promiński 
„średnio 0:534 przy wahaniu od 0:357—0:7170/,. tak więc średnie 
wartości we wszystkich trzech badaniach bardzo są do siebie zbli- 
żone. granice zaś wahań są u Heinego ciaśniejsze, u Promińskiego 
obszerniejsze niż u mnie. W każdym razie znaleziony przeze mnie 
stosunek może być uważany za średni. 
rzy badaniu słomy chodziło przedewszystkiem o oznaczenie 
zawartości К,О jako najbardziej zależnej od składu gleby i spo- 
sobu nawożenia. Przy tej sposobności oznaczono ЗайлаЕ także za- 
wartość popiołu i krzemionki. Z tablic Ii П widać, że zawartość - 
K,O wynosiła średnio 1:3000/,, maximum 3:308 w Nr. 29 i mi- 
nimum 0770 w Nr. 1, czyli że wahania stanowią 19480/,. średnia 
ilość К,О wynosiła 21: 62°/, masy popiołu. Ponieważ podług tablic 
Wolffa w słomie austryackiego jęczmienia K,O wynosi 23:26*/, 
to pokazuje się, że zbadane próbki są uboższe w ten «ылық. 
Z powyższego wynika, że zawartość К, О waha się w bardzo sze- 
rokich granicach, jeżeli wszakże wyłączyć próbkę Nr. 29, która 
со do zawartości К,О wybitnie się różni od pozostałych, to średnia 
wyniesie 1-224, maximum 1:660 i minimum 0-770. czyli wahać się 
zie w granicach | 12:10/,. Czem sobie wytłómaczyć nadmiernie 
wysoką zawartość K,O w Nrze 29, nie wiadomo; wprawdzie pro- 
ducent oświadczył, że używał kiedyś do zasilenia gleby, na której 
ten jęczmień został wyprodukowany, kainitu, ale w każdym razie 
nie bezpośrednio pod Jęczmień; Napój przypuszczać, że gleba gli- 
niasta, z której pochodzi Nr. 29, musi być bogatą w latwo przy- 
omn potas. Co sie yer n minimalnej zawartości К,О, miano- 
0770 w próbce Nr. 1, to takową niewatpliwie wytlómaezyé 
mola x ends w КО gleby piaszezysto-kamienistej, na której 
ten jęczmień został wyprodukowany. Tym brakiem potasu możnaby 
wą „poniekąd objaśnić nizki, bo tylko 5 4. z morgi wynoszący 
n jęczmienia. 7 drugiej strony godnem jest uwaga, że słoma 
jęczmienia Nr. 14, pochodzącego z Pon a więc gleby z natury 
